Аль-Анбия сүрәсе — Аять 60

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Фәтә — яшь егет, яшь кеше.
• Йәзкүрүһүм — аларны (сынымнарны) телгә ала, аларны гаепли, яманлый.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә Ибраһим галәйһиссәламнең кавеменең сынымнарны вату вакыйгасыннан соң ничек сөйләшкәннәрен хәбәр итә. Сынымнар ватылгач, кавем аптырап калды һәм моны кем эшләгән дип эзли башлады. Шулчак алар арасыннан кайберәүләр: "Без бер яшь егетнең бу сынымнарны яманлаганын, алар турында начар сүзләр әйткәнен ишеттек, аның исеме Ибраһим иде", — диделәр. Бу сүзләрне әйтүчеләр — Ибраһимның: "Аллаһ белән ант итәм, сез китеп баргач, сынымнарыгызга мәкерлек итәрмен" дигән сүзен ишеткән кешеләр иде. Алар Ибраһимның сынымнарга карата дошманлыгын һәм аларны хурлыйсын белә иделәр, шуңа күрә аның бу эшне кылганына шикләнделәр. Бу сүзләрдә аларның Ибраһимга булган шикләре һәм аның эшеннән гаҗәпләнүләре чагылды.

Аятьтән алынган файдалар:

• Ибраһим галәйһиссәламнең батырлыгы һәм тәүхид юлындагы фидакәрлеге — ул ялгызы үзе бөтен кавемнең сынымнарын ватып, хак динне яклады. Бу безгә хакыйкать өчен көрәштә куркусыз булырга өйрәтә.
• Ибраһимнең сүзләре һәм эшләре аның әйләнә-тирәсендәгеләргә тәэсир иткән — хәтта дошманнары да аның эшен танып белгәннәр. Бу безнең сүзләребез һәм гамәлләребезнең башкаларга тәэсирен искә төшерә.
• Сынымнарны вату — ширекне бетерү һәм Аллаһының берлеген раслау юлындагы зур гамәл. Бу безнең дә ширекнең теләсә нинди формасыннан ерак булырга тиешлегебезне күрсәтә.
• Ибраһим галәйһиссәламнең эше аның акылын һәм тәүхидкә булган тирән ышанычын күрсәтә — ул Аллаһыга тәвәккәл итеп, үзенең хаклыгын белде.