سوره انبیاء — آيت 60

1. لفظن جي معنيٰ ۾ وضاحت:

• فَتًى: نوجوان، جوان ماڻهو.
• يَذْكُرُهُمْ: انهن جو ذڪر ڪري ٿو، يعني انهن جي بُريائي بيان ڪري ٿو ۽ عيب ڪڍي ٿو.
• يُقَالُ لَهُ: سڏيو وڃي ٿو، سندس نالو آهي.

1. تفسير:

(اهي ماڻهو جيڪي ابراهيم عليه السلام جو اهو ارادو ٻڌي چڪا هئا ته هو انهن جي بتَن کي نقصان پهچائيندو) چوڻ لڳا ته اسان هڪ نوجوان کي ٻڌو هو جيڪو انهن بتَن جي بُريائي ۽ عيب بيان ڪندو هو، ان جو نالو ابراهيم آهي. اسان جو گمان آهي ته اهو ئي آهي جنهن اهي بت ڀڃي ڇڏيا آهن. يعني اهي ماڻهو پاڻ ئي اهڙي شاهدي ڏئي رهيا هئا جنهن سان ابراهيم عليه السلام جي حق ۾ دليل قائم ٿي رهيو هو، ۽ اهو ئي سبب بڻيو جو انهن کي ابراهيم عليه السلام جي ڳولا ۽ جاچ ڪرڻي پئي.

1. فائدا ۽ سبق:

• سچ ۽ حق جي دعوت ڏيندڙ جي مخالفت ڪندڙ به آخرڪار پاڻ ئي حق جو اعتراف ڪرڻ تي مجبور ٿي وڃن ٿا، جيئن انهن ماڻهن پاڻ ٻڌايو ته ابراهيم عليه السلام ئي بتَن جي عيب بيان ڪندو هو.
• نوجواني ۾ به حق جي حمايت ۽ باطل جي مخالفت ڪرڻ هڪ وڏي شرف ۽ سعادت جي ڳالهه آهي، جيئن ابراهيم عليه السلام نوجوانيءَ ۾ ئي توحيد جي آواز بلند ڪيو.
• قرآن ڪريم ۾ بيان ڪيل اهي واقعا اسان کي سيکارين ٿا ته حق جي راهه ۾ استقامت سان بيهڻ ۽ باطل جي سامهون بيباڪ ٿيڻ مؤمن جي سڃاڻپ آهي.
• اهڙا واقعا پڙهي ۽ سمجهي انسان جو دل ۾ قرآن ۽ اسلام سان محبت وڌي ٿي، ڇاڪاڻ ته اهي اسان کي انبياءِ ڪرام جي جدوجهد ۽ انهن جي عظيم ڪردار جي ياد ڏيارين ٿا.