انبیاء سۈرىسى — ئايەت 65

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

— «نُكِسُوا»: ئەسلى مەنىسى بىر نەرسىنى تەتۈر ئاگدۇرۇش، بۇ يەردە ئۇلارنىڭ ھەقنى تونۇپ تۇرۇپ يەنە كۇفرىغا قايتقانلىقىنى، پىكىرلىرى ئاستىن-ئۈستۈن بولۇپ، ھەقىقەتنى ئەكسىچە چۈشەنگەنلىكىنى بىلدۈرىدۇ.

— «عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ»: باشلىرى ئۈستىدە، يەنى پۈتۈنلەي تەتۈر ئايلىنىپ، توغرا يولنى تاشلاپ كەتكەنلىكىنى ئىپادىلەيدۇ.

— «يَنطِقُونَ»: سۆزلەيدۇ، گەپ قىلىدۇ دېگەن مەنىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۇلارغا بۇتلىرىنىڭ سۆزلىيەلمەيدىغانلىقىنى، ھېچقانداق زىيان-پايدا يەتكۈزەلمەيدىغانلىقىنى ئېنىق كۆرسىتىپ بەرگەندىن كېيىن، ئۇلار بىر ئاز ۋاقىت ھەقىقەتنى تونۇپ، ئۆزلىرىنىڭ زۇلۇم قىلغانلىقىنى ئېتىراپ قىلغاندەك بولدى. لېكىن ئۇزۇن ئۆتمەي يەنە ئىنكار ۋە تەرسالىقىغا قايتتى، ئۆزلىرىنىڭ خاتالىقىنى تۈزەتمەي، ئەكسىچە ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامغا قارشى يەنە بىر باھانە ئىزدەپ: «ئى ئىبراھىم، سەن بۇ بۇتلارنىڭ سۆزلىيەلمەيدىغانلىقىنى ئوبدان بىلىسەن، ئۇنداقتا نېمە ئۈچۈن بىزنى ئۇلاردىن سوراڭ دەيسەن؟» دېدى. ئۇلار بۇ سۆزنى ئۆزلىرىگە پايدىلىق دەپ ئويلىغان بولسىمۇ، ئەمەلىيەتتە بۇ ئۇلارنىڭ ئۆزىگە قارشى ئېنىق دەلىل بولۇپ قالدى. چۈنكى ئۇلار ئۆزلىرى ئىبادەت قىلىۋاتقان بۇتلارنىڭ سۆزلىيەلمەيدىغانلىقىنى، ھېچقانداق ئىش قىلالمايدىغانلىقىنى ئېتىراپ قىلدى. بۇ شۇنى كۆرسىتىدۇكى، ئۇلار ھەقىقەتنى بىلىپ تۇرۇپ، نەپسى خاھىشى ۋە ئەجدادلىرىنىڭ يولىغا ئەگىشىش ئۈچۈن ئۇنى ئىنكار قىلدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەتنى بىلىپ تۇرۇپ ئۇنىڭغا ئەمەل قىلماسلىق ۋە تەرسالىق قىلىش ئىنساننى پەقەت زىيانغا ئېلىپ بارىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر بىرىمىزنى ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىپ، ئۇنىڭغا ئەمەل قىلىدىغان، تەرسالىق ۋە ئىنكاردىن يىراق بولىدىغان سەمىمىي بەندىلەردىن قىلسۇن. ئەگەر بىز ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى ۋە پەيغەمبەرلىرىنىڭ ھەقىقىيلىكىنى بىلىپ تۇرۇپ، ئۇنىڭغا ئىمان ئېيتساق، بۇ بىزنىڭ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە نىجات تاپىشىمىزنىڭ سەۋەبى بولىدۇ. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن.