Surah Al-Anbiya — Aya 65

Ma’anonin Kalmomi:

• نُكِسُوا عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ: An mayar da su ga taurin kai da jahilci, wato sun koma ga yanayin da suka kasance a kai na kafirci da girman kai.
• لَقَدْ عَلِمْتَ: Lalle ka sani, ya Ibrahim.
• مَا هَٰؤُلَاءِ يَنطِقُونَ: Waɗannan gumaka ba su iya magana.

Fassarar Ayar:

Bayan da Ibrahim (A.S.) ya yi musu hujja da karya gumakan, sai suka koma ga taurin kai da jahilci, suka juya baya daga gaskiyar da suka gane. Sai suka ce wa Ibrahim: "Lalle ka sani, ya Ibrahim, cewa waɗannan gumaka ba su iya magana, don haka yaya kake ce mana mu tambaye su ko su gaya mana wanda ya karya su?" Suna yin wannan magana a matsayin hujja a kansu, amma ita kanta hujja ce a kansu, domin sun yarda cewa gumakan ba su iya magana, kuma ba su da wani amfani ko cutarwa, don haka yaya suke bauta musu? Wannan ya nuna rashin dalilinsu da kuma rudarsu.

Fa’idodin Ayar:

1. Nuna cewa masu bin batil, ko da sun ga gaskiya, sai su koma ga jahilcinsu da taurin kai, saboda son zuciya da girman kai.
2. Hujjar Ibrahim (A.S.) a kan mutanensa ta kasance mai karfi da bayyananna, har ma abokan hamayyarsa suka yarda da gaskiyarta, amma ba su bi ta ba.
3. Ayar tana karfafa wa muminai gwiwa cewa gaskiya tana bayyana ko da a gaban mafarin kafirai, kuma Allah yana taimakon wadanda suke kira zuwa gare shi da hikima.
4. Nuna cewa bauta wa abin da ba ya iya magana ko amfani ko cutarwa babban jahilci ne, kuma hankali mai kyau yana hana mutum yin haka.
5. Ayar tana koya mana cewa dole ne mu yi amfani da hankali wajen neman gaskiya, kuma mu yarda da ita ko da ta fito daga bakin abokin hamayya.