Surah Al-Anbiya — Talata 65

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• نُكِسُوا عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ – Ibig sabihin, sila ay ibinalik sa kanilang dating kalagayan ng katigasan ng ulo at pagmamatigas, matapos na sila ay mapahiya at maipahiya sa kanilang mga argumento.
• لَقَدْ عَلِمْتَ – Tunay na iyong nalaman at natiyak, O Abraham.
• مَا هَٰؤُلَاءِ يَنطِقُونَ – Ang mga ito (mga diyus-diyosan) ay hindi makapagsalita o makapagbigay ng sagot.

Paliwanag ng Talata:

Matapos na maputol ang kanilang mga dahilan at mapahiya sa harap ng katotohanang ipinakita ni Propeta Abraham (sumakanya nawa ang kapayapaan) – na siya mismo ang nagwasak sa mga diyus-diyosan at iniwan ang pinakamalaki sa mga ito upang tanungin nila ito – sila ay bumalik sa kanilang dating ugali ng pagmamatigas at pagtanggi sa katotohanan. Sinabi nila kay Abraham: "Tunay na alam mo, O Abraham, na ang mga diyus-diyosang ito ay hindi makapagsalita, kaya bakit mo kami inuutusan na tanungin sila?" Sa pamamagitan nito, inakala nilang sila ay may dahilan laban kay Abraham, ngunit sa katotohanan, ang kanilang sariling pahayag ay naging patunay laban sa kanila. Sapagkat kung kinikilala nila na ang mga diyus-diyosan ay hindi makapagsalita at walang kakayahan, paano nila ito sinasamba bilang mga diyos na karapat-dapat sa pagsamba? Ang kanilang pag-amin ay nagpapatunay na sila ay nasa malaking kamalian at kawalang-katarungan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang katotohanan ay nananatiling maliwanag kahit na subukan ng mga mapagmatigas na itago ito; ang kanilang sariling mga salita ay maaaring maging ebidensya laban sa kanila.
2. Ang pagsamba sa mga nilikha o mga bagay na walang kapangyarihan ay isang malaking kawalang-katarungan sa sarili, at ang tunay na karapat-dapat sambahin ay ang Diyos na lumikha ng lahat ng bagay.
3. Ang mga propeta, tulad ni Abraham, ay nagtitiis sa mga pagsubok at panunuya ng kanilang mga tao, ngunit sila ay matatag sa pagtawag sa katotohanan nang may karunungan at katatagan.
4. Ang pagiging mapagpakumbaba sa harap ng katotohanan ay isang katangiang nagliligtas sa tao, samantalang ang pagmamatigas at pagmamalaki ay nagdadala sa kanya sa kapahamakan.
5. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na gamitin ang ating isip at puso upang magnilay sa mga palatandaan ng Diyos, at hindi bulag na sumunod sa mga tradisyon na salungat sa katwiran at katotohanan.