سورت انبياء — آیت 70

د کلمو معناګانې:

• کيدًا: چل، مکر، یا هغه پټ تدبیر چې د بل چا د ضرر لپاره کېږي. دلته مراد د حضرت ابراهيم عليه السلام د سوځولو لپاره د اور غټه لمن وه.
• الأخسرين: تر ټولو زیات تاواني، هغه کسان چې په خپله خوښه یې خپل ځان ته تاوان وکړي او په دنیا او آخرت کې زیانمن شي.

تفسیر:

کله چې حضرت ابراهيم عليه السلام د بتانو پر ماتولو بریالی شو او د قوم یو تن یې خپل قوم ته خبر ورکړ، نو قوم یې د ده په وړاندې راټول شو او د ده د سوځولو پرېکړه یې وکړه. دوی لوی اور بل کړ او اراده یې وکړه چې ابراهيم په کې وغورځوي او هغه ته زیان ورسوي. خو الله تعالی د دوی مکر او چل باطل کړ او اور یې د ابراهيم لپاره یخ او سلامتي وګرځاوه. دوی په خپل چل کې پاتې راغلل او الله تعالی دوی ته داسې ذلت ورکړ چې دوی په دنیا کې تر ټولو زیات تاواني شول، ځکه چې دوی نه یوازې دا چې ابراهيم ته زیان رسولی نه شو، بلکې د الله تعالی له عذاب او د آخرت له سخت عذاب سره مخ شول. په دې توګه دوی په دنیا او آخرت دواړو کې تاواني شول، په داسې حال کې چې ابراهيم او د هغه پیروان بریالي او برخمن شول.

فايدې:

• دا چې الله تعالی د خپلو نېکو بندګانو ساتنه کوي او د دښمنانو مکر او چل باطلوي، نو مونږ باید په الله باندې باور ولرو او له هغه مرسته وغواړو.
• کله چې انسان د الله په لاره کې قرباني ورکوي، الله تعالی به یې هر ډول ستونزه او تکلیف لرې کړي.
• دا چې کافران او دښمنان که څومره هم تدبیر وکړي، د الله له ارادې پرته هېڅ نشي کولی، نو مونږ باید له دوی نه ونه وېرېږو او په الله باندې توکل وکړو.
• د الله په لاره کې صبر او استقامت د بریا او نجات سبب ګرځي، لکه څنګه چې ابراهيم عليه السلام د اور په وړاندې صبر وکړ او الله تعالی یې وژغوره.