Sura Al-Anbija — Werset 70

Znaczenie słów:

• kajdan – podstęp, intryga, plan mający na celu wyrządzenie krzywdy.
• al-akhsarin – najbardziej stratni, ci, którzy ponieśli największą klęskę i przegraną.

Tafsir:

Ludzie proroka Ibrahima (pokój z nim) nie poprzestali na słowach i sporze – postanowili działać. Uknuli przeciwko niemu podstęp, planując spalić go żywcem w ogromnym ogniu, który rozpalili z wielkim rozmachem. Chcieli w ten sposób raz na zawsze pozbyć się jego głosu i zniszczyć jego misję. Jednak Bóg – Wszechmogący i Wszechwładny – pokrzyżował ich zamiary. Odebrał ogniowi jego niszczycielską moc i uczynił go chłodem i bezpieczeństwem dla swego proroka. W ten sposób ci, którzy knuli zło, sami stali się najbardziej stratnymi – przegrali w tym życiu, gdyż ich plan obrócił się wniwecz, a ich pycha została upokorzona, a także poniosą klęskę w życiu ostatecznym, gdzie czeka ich kara za ich zbrodnię. Bóg natomiast wyniósł swego proroka i uczynił go zwycięskim, a jego sprawę – jaśniejącą na wieki.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Bóg zawsze chroni swoich wiernych sług – nawet gdy cały świat sprzysięga się przeciwko nim, Bóg ma moc obrócić ich plany wniwecz. To dodaje wierzącemu siły i pewności, że nie jest sam.
2. Zło zawsze wraca do tego, kto je knuje – ludzie, którzy planują krzywdę wobec sprawiedliwych, w rzeczywistości szkodzą samym sobie. Ich klęska jest gwarantowana, nawet jeśli na pozór wydaje się, że odnoszą sukces.
3. Moc Boga nie zna granic – Bóg, który odebrał ogniowi jego naturalne właściwości na rozkaz „Bądź!”, jest w stanie odmienić każdą sytuację, niezależnie od tego, jak beznadziejna się wydaje. To uczy wierzącego pokładania ufności w Bogu w każdej trudności.
4. Ostateczny sukces należy do ludzi prawdy – historia Ibrahima pokazuje, że prawda i wiara zawsze zwyciężają, a fałsz i przemoc – zawsze upadają. To zachęca do wytrwałości w dążeniu do dobra, nawet gdy droga wydaje się trudna.