Surat Al-Anbiya — Ayat 70

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• كَيْدًا (kaidan): yaiku rencana ala utawa upaya kanggo nyilakake wong liya kanthi cara sing licik lan ndhelik.
• الْأَخْسَرِينَ (al-akhsarin): yaiku wong-wong sing paling gedhe kapitunané, ora oleh apa-apa malah kelangan kabeh.

2) Katrangané ayat:

Para umaté Nabi Ibrahim padha nduwé niyat ala marang Nabi Ibrahim. Wong-wong mau padha arep nyilakake Nabi Ibrahim, yaiku kanthi cara ngobong dhèwèké ing geni. Nanging Allah ngrusak lan mbatalake rencana ala mau. Allah ora mung nylametake Nabi Ibrahim, nanging uga ndadèkaké wong-wong sing padha arep nyilakake mau dadi wong sing paling gedhe kapitunané, yaiku kapitunan ing donya lan ing akherat. Ing donya, kabeh upayané gagal lan ora ana asile. Ing akherat, dheweke bakal nampa siksa. Kosok baline, Allah ndadèkaké Nabi Ibrahim lan para pengikuté dadi wong sing padha begja lan sukses, oleh kabegjan ing donya lan akherat.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita yen rencana ala sapa wae sing arep nyilakake wong sing bener lan ora salah, mesthi bakal gagal lan malah bali marang sing nglakoni.
• Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Ngreksa marang para kekasihe. Sapa wae sing diparengake Allah, ora ana sing bisa nyilakake.
• Wong sing padha nglakoni ala marang wong sing ora salah bakal dadi wong sing paling rugi, ora mung ing donya nanging uga ing akherat.
• Ayat iki menehi pangarep-arep marang wong-wong sing padha ngadhepi kasusahan utawa dianiaya, yen Allah mesthi bakal nulungi lan paring kamenangan marang wong sing sabar lan bener.
• Kita kudu tansah percaya lan sumendhe marang Allah, amarga mung Allah sing bisa nylametake kita saka kabeh rencana ala lan menehi kabegjan ing donya lan akherat.