Sure Enbiyâ — Ayet 70

Kelime Anlamları:

• Kâide (كيدًا): Tuzak kurmak, gizlice kötülük planlamak, hile ve desise ile zarar vermek istemek.
• El-ahsarîn (الأَخْسَرِينَ): En çok ziyana uğrayanlar, en büyük kayba düşenler, hüsrana en derin şekilde gömülenler.

Tefsir:

Bu âyet, Allah'ın dostu Hz. İbrahim (aleyhisselam)'ın kavminin ona karşı kurduğu korkunç tuzağı ve bu tuzağın nasıl boşa çıkarıldığını anlatmaktadır. O kavim, İbrahim'i yakmak için devasa bir ateş hazırlamış, onu ateşe atmışlardı. Onların tek amacı, bu kutlu peygamberi ortadan kaldırmak, davasını söndürmek ve onu tamamen yok etmekti. Fakat onların bu planı, Allah'ın izni olmadan hiçbir şeyin gerçekleşemeyeceğinin en büyük kanıtıdır.

Allah Teâlâ, onların bu haince planlarını boşa çıkardı. Ateşe "Ey ateş! İbrahim'e serin ve selamet ol!" emrini verdi (Enbiyâ, 69). Böylece onların kurduğu tuzak, kendi başlarına yıkıldı. Onlar, İbrahim'i yok etmek isterken aslında kendilerini helak ettiler. Dünyada rezil oldular, ahirette ise en büyük hüsrana uğrayanlardan oldular. İbrahim ise Allah'ın koruması sayesinde hem dünyada hem ahirette kazanan tarafta yer aldı.

Bu kıssadan çıkarılacak dersler çok büyüktür. Allah'a güvenen bir kul, ne kadar büyük bir tuzakla karşı karşıya kalsa da asla yalnız değildir. Zalimler ne kadar güçlü görünürse görünsün, onların planları Allah'ın ilmi ve kudreti karşısında hiçtir. Mümin, her zaman bilmelidir ki; Allah, dostlarını asla yalnız bırakmaz. Tuzak kuranlar, sonunda en büyük ziyana uğrayanlar olurlar. Bu, hem dünyada hem ahirette böyledir. Rabbimiz, bizleri de Hz. İbrahim gibi ihlaslı, sabırlı ve Allah'a tam teslim olmuş kullarından eylesin. Zalimlerin tuzaklarından bizleri muhafaza buyursun.