سوره انبیا — آیه 70

معانی کلمات:

• کیدًا: نقشه و توطئهای پنهانی برای نابودی و ضرر رساندن.
• الأخسرین: زیانکارترین و خاسرترین افراد.

تفسیر آیه:

پس از آنکه قوم ابراهیم (علیهالسلام) از دعوت او به توحید و مبارزه با بتپرستی خشمگین شدند، تصمیم گرفتند نقشهای شوم برای او طراحی کنند. آنها قصد داشتند او را در آتش بسوزانند و به این وسیله او را نابود کنند. اما خداوند متعال با قدرت کامل خود، نقشه و توطئه آنان را باطل ساخت و نتیجهای کاملاً معکوس برایشان رقم زد. به این ترتیب، آنان که میخواستند ابراهیم را به بدترین شکل شکست دهند، خودشان به زیانکارترین و خاسرترین افراد تبدیل شدند؛ هم در دنیا رسوا شدند و هم در آخرت گرفتار عذاب خواهند بود. در حالی که ابراهیم (علیهالسلام) و مؤمنان همراه او، پیروز و رستگار شدند و آتش برایشان سرد و سلامت گردید.

فواید و درسهای آیه:

1. هیچ توطئهای علیه اولیای خدا و دین او نمیتواند موفق شود؛ زیرا خداوند حافظ و نگهدارنده بندگان مؤمن خود است.
2. سنت الهی بر این است که مکر و حیله بدکاران به خودشان بازگردد و آنان به سزای اعمالشان برسند.
3. این آیه مایه دلگرمی و امیدواری مؤمنان است که در برابر دسیسههای دشمنان، هرگز احساس ضعف و ناامیدی نکنند و بدانند که پیروزی نهایی با یاری خداوند است.
4. خسران واقعی، از دست دادن رضایت الهی و گرفتار شدن به عذاب اوست؛ نه شکست ظاهری در دنیا.