Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 70

Macnaha ereyada:

• كَيْدًا (Kayd): Dhagar, shir, iyo doonid xumaan ah oo qarsoodi ah.
• الأَخْسَرِينَ (Al-Akhsariin): Kuwa khasaaraha ugu weyn, kuwa ugu khasaaray badan.

Tafsiirka Aayadda:

Qaumkii Nebi Ibraahim (CS) markay ku guuldarreysteen doodihii iyo xujadihii uu la yimid, waxay u weecdeen dhagar iyo shir qarsoodi ah. Waxay doonayeen inay Ibraahim ku dhumeeyaan si kastaba ha ahaatee, gaar ahaan waxay ku talo jireen inay ku gubaan dab. Waxay isu diyaariyeen naarta weyn si ay ugu tuuraan, laakiin Ilaahay (SWT) waa kan ugu xigmadda badan ee dhagarta ka celiya. Eebbe wuxuu buriyay dhagartoodii, wuxuuna ka dhigay iyaga kuwa khasaaraha ugu weyn, kuwa hoos u dhacay ee lagu adkaaday. Iyagoo doonayay inay Ibraahim la kulmiyo caddibaad iyo halaag, waxaa ku noqday iyaga khasaaro iyo hoos u dhac, Ibraahimna wuxuu ka soo baxay badbaado iyo sharaf, isagoo ku guuleystay adduun iyo aakhiraba.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

• Aayaddan waxay noo tuseysaa in dhagarta iyo shirka kuwa xaqa la doortay ayan Ilaahay agtiisa waxba ka tarayn, isaguna uu u gargaaro addoomadiisa mu'miniinta ah.
• Waxay ku dhiirigelinaysaa mu'inka inuu ku tiirsanaado Ilaahay oo keliya, isagoo ogaaday in cadowga dhagartiisu noqon doonto khasaaro iyaga uun.
• Waxay ku bishaaraynaysaa mu'miniinta in cidhibta ugu dambaysa ay tahay guusha iyo badbaadada, haddii ay ku sugan yihiin sabir iyo imaam.