Surja El-Enbija — Ajet 86

Kuptimet e fjalëve:

• "Rahmetinës" (mëshira Jonë): Këtu nënkuptohet mëshira e veçantë e Allahut, e cila përfshin dhuratën e profetësisë, udhëzimin dhe hyrjen në Xhennet.
• "Salihëve" (të devotshmit): Ata që janë të përsosur në devotshmëri, me vepra të mira dhe besim të sinqertë, si në fshehtësi ashtu edhe haptazi.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se i futi këta profetë (Ismailin, Idrisin dhe Dhu-l-Kiflin, për të cilët flitet në ajetet para këtij) në mëshirën e Tij të veçantë, duke i bërë ata të dërguar të Tij dhe duke i futur në Xhennet. Kjo mëshirë është dhuratë e madhe që u dha atyre për shkak të devotshmërisë së tyre. Ata ishin nga robërit e devotshëm të Allahut, të cilët e adhuruan Atë me sinqeritet, iu bindën urdhrave të Tij dhe u larguan nga ndalesat. Devotshmëria e tyre ishte e plotë – e brendshme dhe e jashtme – sepse zemrat e tyre ishin të pastra nga çdo e keqe dhe veprat e tyre ishin në përputhje me kërkesat e fesë. Ata ishin shembull i përsosmërisë në bindje ndaj Zotit, dhe për këtë arsye Allahu i veçoi me mëshirën e Tij të madhe.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira e Allahut është dhuratë e madhe që e fitojnë ata që janë të devotshëm dhe të sinqertë në bindje ndaj Tij.
2. Devotshmëria e vërtetë kërkon pastërti të brendshme dhe të jashtme – duhet që zemra të jetë e pastër dhe veprat të jenë të drejta.
3. Allahu i nderon robërit e Tij të devotshëm me dhurata të veçanta, siç është udhëzimi, mbrojtja dhe hyrja në Xhennet.
4. Ky ajet na nxit që të përpiqemi të jemi nga të devotshmit, sepse ata janë të dashur për Allahun dhe të veçuar me mëshirën e Tij.
5. Tregimi i historisë së profetëve na mëson se durimi, bindja dhe sinqeriteti janë rruga drejt suksesit në këtë botë dhe në botën tjetër.