Аль-Анбия сүрәсе — Аять 95

Сүзләрнең мәгънәләре:

• حَرَامٌ – монда “мөмкин түгел”, “тиешле түгел” яки “мәхрүм” мәгънәсендә.
• قَرْيَةٍ – авыл яки шәһәр, монда аның кешеләре күздә тотыла.
• أَهْلَكْنَاهَا – Без аны һәлак иттек (җәзалап юк иттек).
• لَا يَرْجِعُونَ – алар кире кайтмыйлар (дөньяга яки әҗәлдән соң).

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә әйтә: Без һәлак иткән һәр авыл яки шәһәр халкына – аларның (дөньяга) кире кайтулары мөмкин түгел, хәрамдыр. Бу – аларның көферлекләре һәм золымнары сәбәпле, Без аларны һәлак иткәннән соң, аларга тәүбә итү яки югалтканнарын кайтару өчен дөньяга кире кайту мөмкинлеге бирелмәячәк. Алар өчен бу юл мәңгегә ябык. Ләкин бу аларның әҗәлдән соң терелтелмәячәкләрен аңлатмый – киресенчә, алар, әлбәттә, каберләреннән кубарылып, кыямәт көнендә үз гамәлләре өчен җавап тотарлар. Бу аятьтә ассызыклап әйтелә: һәлак ителгәннәрнең берсе дә дөньяга кире кайтып, гөнаһларын төзәтә алмаячак, чөнки аларның һәлакәте – Аллаһының хөкеме һәм аларның тәүбә вакыты үтеп киткән.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһының Җәзасы килгәннән соң, тәүбә капкасы ябыла, шуңа күрә кеше гөнаһ эшләгәндә дә, әҗәл килгәнче тәүбә итәргә ашыгырга тиеш.
• Бу аять кешеләрне дөньядагы гомерләреннән файдаланырга, ахирәт өчен әзерләнергә өнди, чөнки дөньяга кире кайту мөмкин түгел.
• Аллаһының кодрәте һәм гаделлеге – һәркем үз эше өчен җавап тотачак, һәлак ителгәннәр дә кыямәттә кубарылачак, дигән ышануны ныгыта.
• Мөэминнәргә Аллаһының рәхмәтенә ышанып, гөнаһлардан сакланырга һәм изге гамәлләрдә даими булырга өнди.