Аль-Анбия сүрәсе — Аять 96

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ — Яҗүҗ һәм Мәҗүҗ кабиләләре (аларның исемнәре).
• حَدَبٍ — җирдәге калкулык, урыннар.
• يَنسِلُونَ — тиз агу, ашыгу, тизлек белән чыгу.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көненә якынлашканда булачак зур билгеләрнең берсе турында хәбәр бирә. Ягъни, Яҗүҗ һәм Мәҗүҗ кабиләләре Зүл-Кәрнәйн төзегән дивар (сәд) артында бикләнгән булып, алар азат ителгәнче яки аларның сәде ачылганчы, алар кире кайтмыйча, шул хәлдә калырлар. Әмма вакыт җиткәч, бу сәд ачылыр, һәм алар җирнең һәр калкулыгыннан, һәр тарафтан тизлек белән чыгып, бөтен җиргә таралырлар. Бу — кыямәт көне якынлашуының эре билгесе, һәм бу вакыйгадан соң кыямәтнең зур куркынычлары башланыр. Бу аятьнең дәвамында кәферләрнең хәле сурәтләнә: аларның күзләре куркудан ачылып катып калыр, алар үзләренә карата “әй вәй безгә!” дип кычкырырлар, чөнки алар бу көнгә әзерләнмәгәннәр һәм аңа ышанмаганнар иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бу аять мөэминнәргә кыямәт көненең чын булуын һәм аның билгеләренең бер-бер артлы киләчәген искәртә, шуңа күрә һәркем үз гамәлләренә игътибар итеп, Аллаһыга тәүбә итәргә һәм изгелекләрне арттырырга тиеш.
• Яҗүҗ һәм Мәҗүҗ кебек куркыныч кабиләләрнең чыгуы — Аллаһының кодрәте һәм аның вәгъдәләренең чынлыгы турында искәртү, бу мөэминнәрнең иманын ныгыта.
• Аять кешеләрне дөньядагы вакытлы тормышка алданып калмаска, ә ахирәт көненә әзерләнергә өнди, чөнки кыямәт көне һәркем өчен киләчәк.