සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 95

වචනාර්ථ:

* وَحَرَامٌ: තහනම්ය, වළක්වන ලද්දකි, කළ නොහැක්කකි.

* قَرْيَةٍ: ගම්මානයක, නගරයක (මෙහි එහි වැසියන් අදහස් කෙරේ).

* أَهْلَكْنَاهَا: අපි එය විනාශ කළෙමු (ඔවුන්ගේ අකීකරුකම සහ අපරාධ නිසා).

* لَا يَرْجِعُونَ: ඔවුන් නැවත පැමිණෙන්නේ නැත.

අර්ථ විවරණය:

අප විසින් විනාශ කරන ලද ගම්මානවල වැසියන්ට (ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේපය සහ අපරාධ හේතුවෙන්) මෙලොවට නැවත පැමිණීම සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම් සහ කළ නොහැක්කකි. එනම්, ඔවුන්ට දඬුවම ලැබීමෙන් පසු පසුතැවිලි වීමට හෝ තමන් අතපසු කළ දේ සම්පූර්ණ කිරීමට මෙලොවට නැවත පැමිණීමේ කිසිදු අවස්ථාවක් නොලැබේ. එසේම, ඔවුන් මරණින් පසු නැවත නැඟිටීම ප්රතික්ෂේප කළ නිසා, ඔවුන් නැවත නොපැමිණෙන බවට ඔවුන් සිතුවද, ඔවුන් අනිවාර්යයෙන්ම පුනරුත්ථාපනය කරනු ලබන අතර ඔවුන්ගේ ක්රියාවන්ට විපාක දෙනු ලැබේ. මෙය ඔවුන්ට එරෙහිව තීරණය කරන ලද නියත තීන්දුවකි. මෙම වාක්යයෙන් අදහස් කරන්නේ පුනරුත්ථාපනය ප්රතික්ෂේප කළ අයට එය සත්යයක් වන බවත්, ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේපය ඔවුන්ට කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොවන බවත්ය.

උපදේශන සහ පාඩම්:

* මෙම ආයාතයෙන් පැහැදිලි වන්නේ අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි පසු පසුතැවිලි වීමට කිසිදු අවස්ථාවක් නොමැති බවයි. එබැවින් මරණයට පෙර පසුතැවිලි වී යහපත් ක්රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය.

* මරණින් පසු ජීවිතය සහ පුනරුත්ථාපනය පිළිබඳ ඇදහිල්ල ස්ථිර වශයෙන් පිළිගත යුතුය. එය ප්රතික්ෂේප කිරීම කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොවන අතර එය විනාශයට හේතුවක් වේ.

* අල්ලාහ්ගේ කරුණාව සහ දයාව මෙලොවදීම ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය. මන්ද, පරලොවදී එය ලබා ගැනීමට අවස්ථාවක් නොමැත.

* මෙම ආයාතය මුස්ලිම්වරුන්ට අවවාදයක් සහ අනතුරු ඇඟවීමක් වන අතර, එය ඔවුන්ව යහපත් ක්රියා කිරීමට සහ අකීකරුකමෙන් වැළකී සිටීමට උත්තේජනය කරයි.