Sura Al-Anbija — Werset 98

Znaczenie słów:

• hasab (حصب) – opał, drewno na podpałkę, to czym rozpala się ogień.
• waridun (واردون) – ci, którzy wchodzą, przybywają do czegoś (tu: wchodzący do ognia piekielnego).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset jest bezpośrednim i surowym ostrzeżeniem skierowanym do niewiernych, którzy oddają cześć czemukolwiek lub komukolwiek poza Allahem. Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – zwraca się do nich w sposób, który nie pozostawia wątpliwości co do ich ostatecznego losu.

Mówi On: „Zaprawdę, wy i to, co czcicie poza Allahem, będziecie opałem dla ognia piekielnego – wy do niego wejdziecie”. Oznacza to, że zarówno sami bałwochwalcy, jak i obiekty ich kultu – czy to posągi, bożki, czy też istoty z dżinów i ludzi, które dobrowolnie przyjęły boską cześć i były z tego zadowolone – staną się paliwem podtrzymującym płomienie piekła. Oni wszyscy będą do niego wrzuceni i w nim pozostaną.

Werset ten obejmuje zarówno tych, którzy czczą, jak i tych, którzy są czczeni, jeśli ci ostatni akceptowali tę cześć i jej nie potępiali. W ten sposób Bóg ukazuje, że Jego sprawiedliwość obejmuje wszystkich, którzy sprzeciwiali się Jego jedyności (tawhid) i przypisali Mu partnerów w kulcie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Jedność Boga (tawhid) jest fundamentem zbawienia – ten werset uczy, że oddawanie czci komukolwiek poza Allahem jest najcięższym grzechem, który prowadzi do wiecznego potępienia. Dlatego muzułmanin powinien stale oczyszczać swoją wiarę i kierować wszystkie formy kultu wyłącznie do Allaha.
2. Ostrzeżenie przed naśladownictwem w bałwochwalstwie – werset pokazuje, że nie tylko ci, którzy wymyślili fałszywe bóstwa, ale także ci, którzy je czcili, poniosą karę. To przestroga, by człowiek nie podążał ślepo za tradycją przodków, jeśli jest ona sprzeczna z prawdą objawioną przez Boga.
3. Sprawiedliwość Boża – Bóg nie karze niesprawiedliwie. Ci, którzy są czczeni i akceptowali tę cześć, ponoszą odpowiedzialność za swoje czyny. To uczy nas, że każdy odpowie za to, co świadomie czynił.
4. Potęga i majestat Boga – skoro Bóg może uczynić z ludzi i ich bożków opał dla ognia, to znaczy, że Jego władza jest absolutna i nie ma wobec Niego żadnej siły, która mogłaby się sprzeciwić. To napełnia serce wierzącego pokorą i lękiem przed Jego mocą.
5. Zachęta do refleksji nad własną wiarą – werset skłania każdego człowieka do zastanowienia się: komu naprawdę oddaję cześć? Czy moje serce jest zwrócone ku Allahowi, czy ku rzeczom tego świata, które mogą stać się moim zgubą? To wezwanie do ciągłego rachunku sumienia i poprawy swojej relacji z Bogiem.
6. Miłosierdzie Boga w ostrzeżeniu – Bóg nie pozostawił ludzi bez wiedzy o konsekwencjach. To ostrzeżenie jest formą miłosierdzia, aby człowiek mógł się opamiętać, nawrócić i uniknąć kary, zanim będzie za późno.