سورت انبياء — آیت 99

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• وَرَدُوهَا: د دوزخ پر اړه راټولېدل، يعني د دوزخ په څنډه کې حاضرېدل او ورته ننوتل.
• خَالِدُونَ: په دوزخ کې تل پاتې کېدونکي، هېڅکله نه وتونکي.

د آيت تفسير (تفسير الآية):

که چېرې دا معبودان چې تاسو يې له الله پرته عبادت کوئ، په رښتيا سره اله (معبود) وای چې عبادت يې مستحق وي، نو دوی به د دوزخ په څنډه کې حاضر شوي نه وای او نه به يې ورته ننوتل. ځکه چې هغه څوک چې عذابېږي او په سزا اخته کېږي، هغه اله نه شي کېدای. خو اوس چې دوی له عابدو سره دوزخ ته ننوځي، نو دا ښکاره ثبوت دی چې دوی هېڅ اله نه دي. په دوزخ کې به دواړه ډلې – عابدان او معبودان – تل پاتې وي، او له هغه ځايه به هېڅکله ونه وتل شي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

• دا آيت د شرک باطل والی په ډېر ښکاره ډول ثابتوي، چې معبودان نه شي کولای خپل ځانونه له عذابه وژغوري، نو څنګه به نورو ته ګټه ورسوي؟
• د عبادت حق يوازې الله ته دی، ځکه هغه ذات چې عذاب ورکوي او ثواب ورکوي، يوازې هغه د عبادت وړ دی.
• دا چې د دوزخ تلپاتې والی د مشرکانو او معبودانو لپاره دی، نو مسلمان بايد له دې څخه عبرت واخلي او له شرکه ځان وساتي، ځکه چې شرک د الله له لوري نه بخښل کېدونکی ګناه ده.
• د دې آيت له لارې مؤمن ته د توحيد په لاره د پاتې کېدو هڅونه کېږي، چې د دنيا په لنډ ژوند کې د تلپاتې عذاب څخه د خلاصون لپاره خپل عملونه سم کړي.