سورت انبياء — آیت 100

د مهمو کلمو معنا:

• زَفِيرٌ: د ساه ایستلو پر مهال اوږد او لوړ غږ، چې د سخت درد او عذاب له امله وي. دا د ژړا او نارې په شان غږ دی.
• لَا يَسْمَعُونَ: د اور د چغو او د هغوی د خپل عذاب د سختوالي له امله هېڅ خبره نه اوري.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو د حالت په اړه خبر ورکوي چې په دوزخ کې به د تل لپاره پاتې کیږي. د دوی لپاره په دوزخ کې یوازې زفیر (اوږد او لوړ ساه ایستل) او د دردناکه نارې غږ دی، چې د دوی د سخت عذاب او نا امیدۍ څرګندونه کوي. دوی په داسې حال کې دي چې د عذاب له سختۍ او د اور له غوڅیدو څخه هېڅ غږ نه اوري. دوی نه د خپلو ملګرو غږ اوري او نه د خلاصون هیله لري؛ دوی په بشپړه توګه له هر ډول خبرو او اوریدو محروم دي، ځکه چې د دوی د عذاب شدت دومره دی چې دوی ته د اوریدو اجازه نه ورکوي. دا حالت د دوی د عذاب د بشپړتیا او د رحمت له هر ډول امکان څخه د بندیدو څرګندونه کوي.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

1. د عذاب شدت: دا آیت موږ ته د دوزخ د عذاب د شدت او د هغو کسانو د حالت په اړه خبر راکوي چې په دوزخ کې به وي. دا موږ ته یادونه کوي چې د الله تعالی له امر څخه سرغړونه ډېره سخته پایله لري.
2. د الله تعالی عدل: دا آیت د الله تعالی د عدل او انصاف څرګندونه کوي، چې هر څوک به د خپلو کړنو په بدل کې سزا یا اجر ترلاسه کوي. دا موږ ته د الله تعالی د عدل په اړه ډاډ راکوي.
3. د توبې اهمیت: دا آیت موږ ته د توبې او د الله تعالی ته د رجوع کولو اهمیت یادوي. که موږ په دې ژوند کې توبه وکړو او خپل عملونه سم کړو، نو کولای شو له داسې سخت عذاب څخه ځان وژغورو.
4. د آخرت په اړه فکر: دا آیت موږ ته د آخرت په اړه فکر کولو ته هڅوي، چې د دې نړۍ ژوند لنډ او فاني دی، او اصلي ژوند د آخرت ژوند دی. موږ باید د آخرت د ښه ژوند لپاره هلې ځلې وکړو.