Surja El-Enbija — Ajet 99

Kuptimet e fjalëve:

• "Hërrulla" (هَٰؤُلَاءِ): këta, pra idhujt që adhuroheshin pos Allahut.
• "Ma vereduuha" (مَّا وَرَدُوهَا): nuk do të kishin hyrë në të (në zjarr).
• "Kullun fiha halidun" (وَكُلٌّ فِيهَا خَالِدُونَ): të gjithë (adhuruesit dhe të adhuruarit) do të qëndrojnë përgjithmonë në zjarr.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar u tregon jobesimtarëve se idhujt që ata i adhuronin pos Tij – si gurët, pemët, engjëjt apo njerëzit e devotshëm – nuk ishin zota të vërtetë. Nëse ata do të kishin qenë zota që meritojnë adhurim, nuk do të kishin hyrë në zjarrin e Xhehennemit së bashku me adhuruesit e tyre. Por realiteti është se si adhuruesit ashtu edhe të adhuruarit prej tyre do të hyjnë në zjarr dhe do të qëndrojnë aty përgjithmonë, pa shpëtim prej tij. Kjo tregon qartë se ata nuk ishin zota, sepse një zot i vërtetë nuk mund të jetë i dënuar dhe i munduar në zjarr.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet vërteton se adhurimi i çdo gjëje pos Allahut është i kotë dhe i dëmshëm, sepse ato sende nuk kanë asnjë fuqi për të shpëtuar veten e tyre, e lëre më adhuruesit e tyre.
2. Tregon drejtësinë e Allahut në gjykimin e Tij, sepse Ai i dënon si mashtruesit ashtu edhe të mashtruarit që pranuan rrugën e gabuar me vetëdije.
3. Nxit njeriun të pastrojë besimin e tij (akiden) nga çdo formë idhujtarie, qoftë e hapur apo e fshehtë, sepse pasojat janë të rënda – qëndrimi i përjetshëm në zjarr.
4. Tregon se dituria dhe logjika e shëndoshë e njeriut e çojnë atë drejt njohjes së Allahut të Vetëm, sepse vetëm Ai është i denjë për adhurim, Ai që krijon, ushqen dhe sundon gjithçka.