سوره انبیا — آیه 99

معانی کلمات:

• وَرَدُوهَا: داخل شدن در آن (جهنم) و رسیدن به آن.
• خَالِدُونَ: جاودانگان، ماندگاران در آن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه می‌فرماید: اگر این معبودانی که شما مشرکان آن‌ها را به جای خدا می‌پرستیدید — مانند بت‌ها و موجوداتی که عبادت می‌کردید — در حقیقت خدایان سزاوار عبادت بودند، هرگز وارد آتش جهنم نمی‌شدند. زیرا کسی که شایسته الوهیت و عبادت است، نمی‌تواند گرفتار عذاب و کیفر شود و در آتش دوزخ درآید. اما چون این معبودان باطل و ناتوان بودند، هم آنان و هم پرستندگانشان وارد آتش می‌شوند و هر دو گروه در آن جاودان می‌مانند و هرگز از آن بیرون نخواهند آمد. این خود دلیل روشنی است بر بطلان شرک و ناتوانی معبودان دروغین، که نه تنها نمی‌توانند به کسی سود برسانند، بلکه خود نیز گرفتار عذاب الهی می‌شوند.

فواید و پیام‌های آیه:

• این آیه نشان می‌دهد که معبود حقیقی باید از هر نقص و عذابی پاک باشد؛ کسی که خود گرفتار آتش می‌شود، هرگز نمی‌تواند خدا باشد و شایسته پرستش نیست.
• توحید و عبادت خدای یگانه، تنها راه نجات از عذاب و رستگاری است؛ مشرکان و معبودانشان سرنوشتی جز جاودانگی در آتش ندارند.
• انسان باید در انتخاب معبود و تکیه‌گاه خود دقت کند و بداند که تنها خداوند قادر و بی‌نیاز، شایسته عبادت و پرستش است و هیچ موجود دیگری نمی‌تواند او را یاری کند یا از عذاب برهاند.
• این آیه هشداری است برای همه تا از شرک و بت‌پرستی دوری کنند و به سوی ایمان خالص و عمل صالح روی آورند تا از عذاب ابدی رهایی یابند و به رحمت بی‌پایان الهی دست یابند.