سورت حج — آیت 56

د کلمو معناګانې:

• الْمُلْكُ: پاچاهي او واکمني.
• يَوْمَئِذٍ: په هغه ورځ (د قيامت په ورځ).
• يَحْكُمُ: فیصله کوي.
• جَنَّاتِ النَّعِيمِ: د تلوسې (نعمتونو) جنتونه.

تفسیر:

په قيامت کې به ټول واک او پاچاهي يوازې د الله تعالی لپاره وي، او هغه به د خپلو بندګانو ترمنځ فیصله کوي. هغه ورځ به د دنيا پاچاهان او واکمنان بې واکه وي، او هيڅ څوک به د الله له حکم پرته د مداخلې توان نه لري. الله تعالی به د مؤمنانو او کافرانو ترمنځ په عدل سره قضاوت کوي: هغه څوک چې په الله او د هغه په رسول ايمان يې راوړی او نيک عملونه يې کړي دي، دوی به د تلوسې په جنتونو کې وي، چې هلته به له هر ډول تکليف او خفګانه څخه خوندي وي او د تل لپاره به په نعمتونو کې ګډ وي. خو هغه څوک چې کافران شوي او د الله له آيتونو سره يې دروغجن ګڼلي دي، د دوی لپاره به رسواکوونکی او سپکاوی کوونکی عذاب وي.

فايدې:

1. دا آيت مومنانو ته تسليت ورکوي چې که څه هم په دنيا کې کافران او ظالمان واکمن وي، خو اصلي او تلپاتې واکمني د الله تعالی ده، او په قيامت کې به عدل بشپړ شي.
2. دا چې بریاليتوب او نجات يوازې د ايمان او نيکو عملونو پورې تړلی دی، نه د مال، مقام او نسب پورې، نو هر څوک کولای شي چې د الله د رضا په لاره کې هڅه وکړي او د جنت نعمتونه ترلاسه کړي.
3. د جنت ذکر د مومنانو زړونه پرېمانه کوي او هغوی ته دا هڅونه ورکوي چې په نيکو عملونو کې ثابت قدم پاتې شي، ځکه چې د دوی ستر هدف د الله رضا او د تلپاتې نعمتونو ترلاسه کول دي.