سوره مؤمنون — آیه 32

معانی کلمات:

• «أَنْ اعْبُدُوا»: اینکه عبادت کنید.
• «إِلَهٍ»: معبود، خدایی که شایسته پرستش باشد.
• «تَتَّقُونَ»: پروا کنید، از عذاب خدا بترسید و خود را حفظ کنید.

تفسیر آیه:

پس از آنکه قوم عاد دعوت پیامبرشان را نپذیرفتند و بر کفر و سرکشی خود اصرار ورزیدند، خداوند در میان آنان پیامبری از خودشان به نام هود علیهالسلام مبعوث کرد. فرستادن پیامبر از جنس خود قوم، نشانه لطف و رحمت الهی است تا سخنانش را بهتر بفهمند و با او انس بگیرند. پیامبرشان به آنان گفت: تنها خداوند یگانه را عبادت کنید و او را در پرستش شریک نسازید؛ زیرا هیچ معبود برحقّی جز او برای شما وجود ندارد. هیچ خدایی شایسته عبادت نیست مگر خدای یکتا که آفریننده و روزیدهنده شماست. آیا از عذاب او نمیترسید و پروا نمیکنید؟ آیا نمیاندیشید که اگر به جای عبادت او، بتها و معبودان دروغین را بپرستید، گرفتار خشم و عذاب او خواهید شد؟ این دعوت، همان دعوت همه پیامبران الهی بود: توحید و تقوا؛ یعنی یگانهپرستی و پرهیز از نافرمانی خدا.

فواید و درسها:

• محور دعوت همه پیامبران، دعوت به توحید و عبادت خدای یگانه است و هیچ برنامهای برتر از این نیست.
• فرستادن پیامبر از میان خود قوم، نشانه محبت و لطف خداوند به بندگان است تا حجت بر آنان تمام شود و راه عذر بسته گردد.
• تقوا یعنی پرهیز از گناه و ترس از عذاب الهی؛ این حالت، انسان را به اطاعت از خدا و دوری از شرک و گناه سوق میدهد.
• این آیه به ما میآموزد که هر امتی در برابر پیام الهی مسئول است و باید با شنیدن دعوت حق، با خضوع و اطاعت پاسخ گوید.