Surat Al-Mu'minun — Ayat 54

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• فَذَرْهُمْ : mula tinggalna wae wong-wong mau, aja dipedhot banget.
• غَمْرَتِهِمْ : kabodhoan lan kebingungan sing nutupi atine, kaya wong kecemplung ing banyu sing jero.
• حَتَّىٰ حِينٍ : nganti tekan wektune, yaiku wektu tekane siksa.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine dhawuh marang Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam supaya ora perlu banget nguwatirake wong-wong kafir sing wis kebacut ing kabodhoan lan kesasar. Wong-wong mau wis kecemplung ing kebingungan lan ora gelem nampa bebener, mula Rasulullah diprentahake supaya ninggalake dheweke ing kahanan kaya ngono nganti tekan wektune sing wis ditemtokake dening Allah, yaiku nalika siksa tumiba marang dheweke. Iki dudu ateges Allah ora peduli, nanging minangka wujud ancaman lan peringatan supaya dheweke ngerti yen kesasar sing terus-terusan bakal nuwuhake akibat sing abot. Dadi, ayat iki nuduhake yen sabar lan pasrah marang putusane Allah iku penting, lan saben wong bakal nampa asil saka pilihane dhewe-dhewe.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita ora gampang putus asa nalika ngadhepi wong sing ora gelem nampa bebener, amarga tugas kita mung ngelingake, dene sing menehi petunjuk yaiku Allah.
• Nuduhake yen kabodhoan lan kesasar iku kahanan sing mbebayani, mula kita kudu tansah ngupaya ilmu lan cedhak marang Allah supaya ora kecemplung ing kahanan kaya ngono.
• Ngelingake yen saben tumindak ala mesthi ana wektune kanggo diadili, mula kita kudu tansah mertobat lan ora nundha-nundha marang kabecikan.
• Ayat iki uga nduduhake kasih sayange Allah marang Rasulullah, amarga dheweke ora diprentah supaya mempeng banget nganti ngrusak atine, nanging cukup ngandhani lan pasrah marang Allah.
• Kabeh iki ndadekake kita luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ajaran-ajarane tansah nggawa katentreman lan tuntunan kanggo urip ing donya lan akhirat.