Surat Al-Mu'minun — Ayat 55

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَيَحْسَبُونَ (ayahsabūna): Apa padha nyangka.
• نُمِدُّهُم (numidduhum): Ingsun paringi tambahan lan bantuan.
• مَالٍ (mālin): Bandha donya.
• بَنِينَ (banīna): Anak-anak lanang, tegesé turunan.

1. Tafsiré ayat:

Apa ta wong-wong kafir iku padha nyangka yèn bandha lan anak-anak sing Ingsun paringake marang dheweke ing donya iki minangka kabegjan sing kudu enggal ditampa lan tandha yèn dheweke iku wong sing ditresnani Allah? Pangira kuwi kliru babar pisan. Sakbeneré, kabeh sing Ingsun paringake mau mung minangka ujian lan jebakan kanggo dheweke, supaya dheweke saya adoh saka dalan sing bener amarga kesed lan lali marang Allah. Nanging wong-wong mau ora ngrasakake lan ora ngerti bab kuwi, amarga atiné wis ketutup dening kesombongan lan katresnan marang donya.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Aja padha nganggep yèn bandha lan anak sing akèh iku mesthi tandha yèn wong iku ditresnani Allah, amarga bisa uga kuwi mung ujian.
• Kudu tansah waspada lan ora kesed marang donya, amarga donya iku mung sarana kanggo ngibadah, dudu tujuan pungkasan.
• Wong mukmin kudu ngerti yèn kabegjan sing sejati iku ora diukur saka bandha lan turunan, nanging saka iman lan taqwa marang Allah.
• Ayat iki ngelingake supaya ora sombong lan ora rumangsa aman saka siksa Allah, amarga bisa uga nikmat sing dirasakake saiki dadi jebakan.
• Iki nuduhake yèn Al-Qur'an iku tuntunan sing cetha banget kanggo wong sing gelem mikir lan ngrasakake, supaya padha bali marang dalan sing bener lan tresna marang agama Islam.