Sura An-Nur — Werset 45

Znaczenie słów:

• دَابَّةٍ – stworzenie poruszające się po ziemi, zwierzę.
• مِن مَّاءٍ – z wody, czyli z nasienia (nutyfy).
• يَمْشِي عَلَىٰ بَطْنِهِ – porusza się pełzając na brzuchu.
• يَمْشِي عَلَىٰ رِجْلَيْنِ – porusza się na dwóch nogach.
• يَمْشِي عَلَىٰ أَرْبَعٍ – porusza się na czterech nogach.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący – On jest Stwórcą wszelkiego stworzenia poruszającego się na ziemi. Wszystkie istoty żywe mają wspólne pochodzenie – zostały stworzone z wody, która jest podstawą ich istnienia. Woda ta jest początkiem ich stworzenia, a następnie Bóg nadaje każdej istocie jej kształt i sposób poruszania się.

Wśród tych stworzeń są takie, które poruszają się, pełzając na brzuchu, jak węże i im podobne. Są też takie, które chodzą na dwóch nogach, jak ludzie i ptaki. I są takie, które poruszają się na czterech nogach, jak zwierzęta hodowlane i inne czworonogi.

Bóg Wszechmogący stwarza, co chce, w sposób, jaki chce, i nie jest ograniczony żadną formą ani sposobem. On stworzył te rodzaje, które zostały wymienione, oraz inne, o których nie wspomniano. Zaprawdę, Bóg jest wszechmocny nad każdą rzeczą – nic nie jest dla Niego niemożliwe, ani stworzenie, ani wskrzeszenie, ani jakikolwiek inny akt Jego woli.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość potęgi Boga – ten werset ukazuje nam wszechmoc Stwórcy, który z jednego źródła – wody – stworzył nieskończoną różnorodność stworzeń o różnych kształtach i sposobach poruszania się. To skłania do refleksji nad cudownością stworzenia i umacnia wiarę w Boga.
2. Jedność pochodzenia stworzeń – wszystkie istoty żywe mają wspólne pochodzenie, co wskazuje na jedność Stwórcy i Jego mądrość. To uczy nas pokory i szacunku dla całego stworzenia.
3. Wszechmoc Boga nie zna granic – Bóg stwarza, co chce, i nie jest ograniczony ludzkim pojmowaniem. To przypomina nam, że nic nie jest niemożliwe dla Boga, co daje wierzącemu nadzieję i pewność w Jego obietnice.
4. Zachęta do kontemplacji – werset ten zachęca człowieka do obserwacji otaczającego go świata i zastanowienia się nad cudami stworzenia, co prowadzi do głębszego poznania Boga i wzmocnienia więzi z Nim.
5. Pokora wobec Stwórcy – gdy człowiek widzi różnorodność stworzeń i ich złożoność, uświadamia sobie swoją małość i ograniczenia, co skłania go do pokory i oddania się Bogu.