Surat Al-Furqan — Ayat 29

Tegese Tembung-tembung kang Perlu Dijelasake:

• أَضَلَّنِي (adhallanī): nyasarake aku, nggawa aku adoh saka dalan kang bener.
• الذِّكْرِ (adh-dhikr): ing kene tegese Al-Qur'an, uga ana kang ngandhakake tegese iman.
• خَذُولًا (khadhūlā): kang banget nglirwakake, kang ninggalake tanpa pitulungan nalika lagi butuh.

Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake pangucape wong kang dzalim marang awake dhewe ing dina kiamat. Dheweke getun banget lan ngucap: "Satemene kancaku kang kafir iku wis nyasarake aku saka Al-Qur'an, sawise Al-Qur'an iku teka marang aku liwat Rasulullah." Dheweke ngakoni yen kancane kang ala iku dadi sebab dheweke adoh saka pituduh Allah.

Banjur Allah SWT ngandhakake: "Lan syetan iku tansah nglirwakake manungsa." Tegese, syetan iku ora tau setya marang manungsa. Nalika manungsa lagi susah lan butuh pitulungan, syetan malah ninggalake lan ora gelem nulungi. Syetan mung ngajak manungsa marang dalan kang ala, nanging nalika manungsa kejegur ing kesusahan, syetan pisan ora tanggung jawab.

Ayat iki dadi pepeling kanggo awake dhewe supaya ora gampang kepincut karo kanca kang ala. Kanca kang ora apik bisa nggawa kita adoh saka Al-Qur'an lan ajaran Islam. Mula, kudu ati-ati anggone milih kanca, amarga kanca kang ala bisa dadi sebab kita mlebu ing geni neraka.

Faedah-faedah kang Bisa Dijupuk:

1. Pepeling supaya milih kanca kang apik. Kanca kang ala bisa nyasarake kita saka dalan kang bener, mula kudu ngati-ati.
2. Al-Qur'an iku pituduh kang gedhe. Sapa kang adoh saka Al-Qur'an, mesthi bakal getun ing tembe mburine.
3. Syetan iku mungsuh kang ora bisa dipercaya. Dheweke mung ngajak marang ala, nanging nalika kita susah, dheweke malah ninggalake.
4. Tobat iku ora ana gunane yen wis kasep. Wong kang dzalim ing dina kiamat mung bisa getun, nanging ora bisa mbaleni uripe.
5. Islam mulangake supaya kita tansah cedhak karo Al-Qur'an lan wong-wong kang apik. Kanthi mangkono, kita bakal slamet ing donya lan akhirat.