سوره فرقان — آيت 29

1) ڪن لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• أَضَلَّنِي: مون کي گمراهه ڪيائين، صحيح رستي کان ڀلائي ڇڏيائين.
• الذِّكْرِ: هتي مراد قرآن مجيد ۽ ايمان آهي.
• خَذُولًا: وڏو بي وفا، مدد ڇڏيندڙ، وقت تي ساٿ نه ڏيندڙ.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت ان ظالم شخص جي ڳالهه ٻڌائي ٿي جيڪو قيامت جي ڏينهن پنهنجي بدڪرداري تي پشيمان ٿيندي چوندو ته: منهنجي دوست مون کي قرآن ۽ ايمان کان گمراهه ڪري ڇڏيو، حالانڪه قرآن مون وٽ رسول ڪريم ﷺ جي ذريعي پهچي چڪو هو. يعني ان کي حق پهتو هو، پر ان بڇڙي دوست ان کي حق کان ڀلائي ڇڏيو. پوءِ الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته شيطان انسان لاءِ وڏو بي وفا آهي، جڏهن به انسان تي ڪو ڏک ۽ تڪليف اچي ٿي ته شيطان ۽ بڇڙا دوست انسان کي اڪيلو ڇڏي ڀڄي وڃن ٿا ۽ ڪا به مدد نه ڪن ٿا.

هن آيت ۾ الله تعاليٰ اسان کي خبردار ڪري ٿو ته بڇڙي صحبت ۽ بڇڙي دوست کان پري رهو، ڇاڪاڻ ته اهڙو دوست انسان کي دوزخ ۾ پهچائڻ جو سبب بڻجي سگهي ٿو. جيئن شيطان انسان کي گمراهه ڪري پوءِ وقت تي ساٿ ڇڏي ڏئي ٿو، تيئن بڇڙو دوست به دنيا ۾ گمراهه ڪري آخرت ۾ ڪم نه ايندو.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• بڇڙي صحبت ۽ بڇڙي دوست کان پري رهڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اهو انسان کي قرآن ۽ ايمان کان پري ڪري سگهي ٿو.
• قرآن مجيد ۽ ايمان الله تعاليٰ جي طرفان وڏي نعمت آهي، ان جي قدر ڪرڻ گهرجي ۽ ان تي عمل ڪرڻ گهرجي.
• شيطان ۽ بڇڙا دوست وقت تي انسان کي اڪيلو ڇڏي ڀڄي وڃن ٿا، ان ڪري رڳو الله تي ڀروسو ڪرڻ گهرجي.
• نيڪ دوست ۽ نيڪ صحبت انسان کي جنت جي راهه ڏيکاري ٿي، ان ڪري نيڪ ماڻهن جي صحبت اختيار ڪرڻ گهرجي.
• قيامت جي ڏينهن پشيمان ٿيڻ ڪجهه به ڪم نه ايندو، ان ڪري اڄ ئي توبه ڪري صحيح رستو اختيار ڪرڻ گهرجي.