فرقان سۈرىسى — ئايەت 29

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «أَضَلَّنِي»: مېنى ئازدۇردى، توغرا يولدىن چىقاردى.
• «الذِّكْرِ»: بۇ يەردە قۇرئان كەرىم مەنىسىدە.
• «خَذُولًا»: خار قىلغۇچى، ياردەم بەرمەي تاشلاپ قويغۇچى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت قىيامەت كۈنىدە ئۆزىگە زۇلۇم قىلغان كاپىرنىڭ پۇشايمان چېكىپ: «ۋاي ئېسىت! پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا ئەگەشكەن بولسامچۇ، ئىسلامنى جەننەتكە ئېلىپ بارىدىغان يول قىلىپ تۇتقان بولسامچۇ!» دېگەن سۆزىنى بايان قىلىدۇ. ئاندىن ئۇ يەنە: «ۋاي ئېسىت! پالانى كاپىرنى دوست تۇتۇپ، ئۇنىڭغا ئەگەشمىگەن بولسامچۇ!» دەيدۇ. چۈنكى ئۇ كاپىر دوستى ئۇنى قۇرئان كەرىمدىن ئازدۇرۇپ، ئىماندىن چىقىرىپ قويغان ئىدى. ھالبۇكى، قۇرئان ئۇنىڭغا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئارقىلىق يېتىپ كەلگەن، ھىدايەت يولى ئوچۇق كۆرسىتىلگەن ئىدى.

ئىنسانلار ئەسلىدە شەيتاننىڭ ۋەسۋەسىسىگە ئۇيۇپ، ئۇنىڭغا ئەگىشىپ، ئاخىرەتتە زىيانغا ئۇچرايدۇ. شەيتان ئىنسانغا ھەرگىز ياردەم بەرمەيدۇ، بەلكى ئۇنى خار قىلىپ تاشلايدۇ. ئۇ دۇنيادا ئىنساننى ئازدۇرۇپ، ئاخىرەتتە ئۇنىڭدىن ئۈزۈل-كېسىل يۈز ئۆرۈيدۇ. ئىنسان قىيىنچىلىق ۋە ئازاب-ئوقۇبەتكە دۇچ كەلگەندە، شەيتان ئۇنى تاشلاپ قاچىدۇ، ھېچقانداق ياردەم بەرمەيدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە مۇھىم بىر ئەسكەرتىش بېرىدۇ: يامان دوست ۋە يامان ھەمراھتىن ساقلىنىش كېرەك. چۈنكى يامان دوست ئىنساننى قۇرئان ۋە ئىسلامدىن يىراقلاشتۇرۇپ، ئاخىرەتتە ھالاكەتكە ئېلىپ بارىدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇسۇلمان ياخشى، تەقۋادار، ئىلىملىك كىشىلەرنى ئۆزىگە دوست تۇتۇشى، ئۇلار بىلەن ھەمراھ بولۇشى كېرەك. شۇنداق قىلغاندا، ئۇ قۇرئان يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇپ، جەننەتكە ئېرىشەلەيدۇ.

ئاللاھ تەئالا بىزنى شەيتاننىڭ ۋە يامان ھەمراھلارنىڭ شەررىدىن ساقلىسۇن، قۇرئان كەرىمگە ئەمەل قىلىپ، ھىدايەت يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشىمىزغا ياردەم بەرسۇن. ئامىن.