Аль-Фуркан сүресі — Аят 4

1. Сөздердің мағынасы:

• إِفْكٌ — өтірік, жалған сөз.
• افْتَرَاهُ — оны өзі ойдан құрастырды, жалған нәрсе етіп таңды.
• أَعَانَهُ — оған көмектесті.
• ظُلْمًا — әділетсіздік, күпірлік.
• زُورًا — жалғандық, жалған куәлік.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһқа және Оның елшісіне күпірлік еткендер: «Бұл Құран — Мұхаммедтің өзі ойдан құрастырып, Аллаһқа жалғап айтқан өтіріктен басқа нәрсе емес. Оған бұны құрастыруға басқа адамдар да көмектесті» — деді. Олар осылайша Құранды адам сөзі деп, оны Мұхаммед пайғамбардың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) өз қолымен жасаған нәрсесі деп айыптады. Ал шындығында, олар осы сөздерімен ауыр әділетсіздікке және анық жалғандыққа барды. Себебі олар Аллаһтың сөзін жаратылған пенденің сөзіне теңеп, үлкен күнә жасады. Құран — Аллаһтың сөзі, оны ешбір адам да, жын да оған ұқсас етіп келтіре алмайды. Оның ішіндегі ғажайып мағыналар мен кемел үйлесім адам қолынан келмейтін нәрсе екенін көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Құран — Аллаһтың сөзі, ол адам ойдан шығара алатын нәрсе емес. Оның ғажайыптығы мен тереңдігі әрбір ақыл иесін ойландырады.
• Құранды жоққа шығарушылардың айтқан сөздері негізсіз және жалған болып шығады. Бұл — иманды адамдар үшін Құранның шындығына деген сенімді нығайтатын дәлел.
• Құранды оқып, оның мағыналарына үңілген адам оның ішіндегі даналық пен тура жолды көреді. Бұл — адамды исламға жақындататын, жүрегін жұмсартатын нәрсе.
• Аллаһтың сөзін жоққа шығару — үлкен әділетсіздік және жалғандық. Ал Құранға иман келтіріп, оны оқып, оған амал ету — нағыз бақыт пен тура жолдың кепілі.