Surah Al-Furqan — Aya 4

Ma’anonin Kalmomin:

• إفكٌ: Ƙarya babba da aka ƙirƙira.
• افتراه: Ya ƙir�ƙira shi da kansa, yana danganta shi ga Allah ba gaskiya ba.
• أعانه عليه: Ya taimake shi a kan wannan ƙarya.
• ظلمًا: Zalunci, domin sun ɓata gaskiya.
• زورًا: Ƙarya bayyananna, saboda sun dangana maganar Allah ga wani.

Fassarar Aya:

Waɗanda suka kafirta da Allah da Manzonsa suka ce: “Wannan Alƙur’ani ba kome ba ne face ƙaryar da Muhammad ya ƙirƙira, kuma wasu mutane suka taimake shi a kan wannan ƙarya.” To, lalle ne suka zo da zalunci mai girma da kuma ƙarya bayyananna. Domin Alƙur’ani maganar Allah ne, ba zai yiwu wani ɗan adam ya iya kawo irinsa ba, ko da sun haɗa kai da aljanu. Waɗanda suka faɗi wannan magana, sun yi wa kansu zalunci, kuma sun ƙaryata gaskiyar da ta bayyana a sarari, domin sun dangana Alƙur’ani ga wanda ba shi ne mahaliccinsa ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Ƙarya da ƙirƙira magana a kan Allah babban laifi ne da ke nuna girman kai da rashin sanin darajar Allah.
2. Alƙur’ani abin mu’ujiza ce ta har abada, wadda ba za a iya kwatanta ta da maganar ɗan adam ba, don haka imani da shi yana ƙarfafa musulmi ya riƙe shi da girmamawa.
3. A koyaushe, masu gaskiya suna fuskantar zarge-zargen ƙarya daga abokan adawa, amma Allah yana taimakon su da bayyana gaskiya.
4. Wannan aya tana ƙarfafa mu mu nisantar da ƙarya da zarge-zargen da ba su da tushe, kuma mu dogara ga Allah a duk lamuranmu.