Sura Al-Furkan — Werset 49

Znaczenie słów:

• „Baladatan maytan” – ziemia martwa, sucha, pozbawiona roślinności, jałowa.
• „An’aman” – zwierzęta hodowlane, bydło, wielbłądy, owce i kozy.
• „Anasiyya” – ludzie; liczba mnoga od „insiyy” (człowiek).

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Wysławiony – zesłał z nieba wodę deszczową jako miłosierdzie dla stworzeń. Ta woda ożywia ziemię, która była martwa i sucha, pozbawiona jakiejkolwiek roślinności. Dzięki niej wyrastają rośliny, zielenią się pola i ogrody, a ziemia, która wcześniej była jałowa, staje się żyzna i pełna życia. Następnie Bóg wskazuje, że ta sama woda służy do picia wielu stworzeniom, które On powołał do istnienia – zarówno zwierzętom hodowlanym, jak i licznym ludziom. W ten sposób woda deszczowa jest źródłem życia dla całego stworzenia – najpierw ożywia ziemię, a dzięki temu ziemia dostarcza pożywienia i wody zwierzętom oraz ludziom. Wspomniano ziemię przed zwierzętami i ludźmi, ponieważ jej ożywienie jest przyczyną ich życia – gdy ziemia jest żyzna i rodzi rośliny, zwierzęta mają pożywienie, a ludzie korzystają z dobrodziejstw zarówno ziemi, jak i zwierząt.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Woda deszczowa jest wielkim błogosławieństwem Boga dla Jego stworzeń – dzięki niej życie na ziemi jest możliwe.
2. Bóg – Wszechmogący – jest Tym, który ożywia martwą ziemię, co jest zapowiedzią zmartwychwstania ludzi po śmierci. Ten, kto potrafi ożywić suchą, martwą ziemię, z pewnością potrafi wskrzesić zmarłych.
3. Werset uczy nas wdzięczności za dobrodziejstwa, którymi Bóg nas obdarza – za wodę, roślinność, zwierzęta i wszystko, co służy naszemu życiu.
4. Zwierzęta hodowlane są wielkim dobrodziejstwem dla człowieka – Bóg zapewnił im wodę i pożywienie, aby mogły służyć ludziom.
5. Werset ukazuje doskonałość Bożego dzieła i Jego wszechogarniającą miłość do stworzeń – nie zapomina On o żadnym ze swoich stworzeń, nawet o zwierzętach.