Soera Al-Furqan — Vers 49

Uitleg van enkele woorden:

• "Baldah maytan" (د بلدۃ میتا): een dor, dood land waar geen planten groeien.
• "An'aam" (أنعام): vee, zoals kamelen, koeien, schapen en geiten.
• "Anaasiy" (أناسيّ): mensen; het is het meervoud van "insiy" (mens).

Tafsir (uitleg) van de vers:

Allah de Verhevene zendt de winden die wolken dragen, als een teken van Zijn barmhartigheid, en Hij laat zuiver water uit de hemel neerdalen. Dit water is niet alleen een bron van reiniging, maar ook een middel om leven te brengen in een dorre, dode aarde. Door dit water laat Allah planten ontkiemen, groen verschijnen en wordt het land weer vruchtbaar na zijn dorheid. Dit is een tastbaar bewijs van Zijn almacht: Hij die de dode aarde tot leven brengt, is ook Degene die de doden zal opwekken op de Dag des Oordeels.

Bovendien voorziet Allah door dit water in de behoeften van Zijn schepping: Hij geeft te drinken aan het vee dat Hij heeft geschapen en aan vele mensen. De aarde wordt eerst genoemd, omdat het leven van dieren en mensen afhankelijk is van het leven dat de aarde ontvangt. Wanneer de aarde tot leven komt, komen ook de levensmiddelen en het drinkwater voor de schepselen tot stand.

Een boodschap voor het hart:

Bedenk, o mens, hoe Allah met één enkel element – water – een complete kringloop van leven in stand houdt. Dit is een uitnodiging om na te denken over de grootsheid van de Schepper. Degene die voor het vee en voor de mensen drinkwater uit de hemel laat neerdalen, is het meest zeker waardig om aanbeden te worden. Hij die de dorre aarde tot leven wekt, is Degene die harten tot leven wekt met leiding en geloof. Open je hart voor deze zegeningen, dank Allah ervoor, en laat dit je dichter bij Hem brengen. Want wie de tekenen van Allah in de schepping overdenkt, zal de waarheid van de Islam herkennen en met overtuiging de weg naar Zijn tevredenheid volgen.