Surja El-Furkan — Ajet 49

Kuptimet e fjalëve:

• Beldeten mejtan: tokë e vdekur, e shkretë, pa bimësi dhe pa gjallëri.
• En'amen: kafshët shtëpiake si devetë, lopët, delet dhe dhitë.
• Enasijje: njerëz (shumësi i fjalës "insijj" - njeri).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon mëshirën e Tij ndaj krijesave, duke përmendur një nga begatitë e Tij të mëdha: zbritjen e shiut nga qielli. Ai thotë se e zbriti atë ujë për të ngjallur me të tokën e vdekur – tokën e shkretë që nuk ka asnjë bimë – duke nxjerrë prej saj lloje të ndryshme bimësh dhe duke e mbushur atë me gjelbërim e gjallëri. Gjithashtu, me atë ujë Ai u jep ujë kafshëve shtëpiake që i krijoi Ai, si dhe shumë njerëzve. Pra, jeta e tokës është shkak për jetën e kafshëve dhe njerëzve, sepse ata ushqehen nga bimët që rriten në tokë dhe pinë nga uji që Ai e zbret.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Njohja e madhështisë së Allahut dhe fuqisë së Tij në ringjalljen e tokës së vdekur, gjë që të çon në besimin në ringjalljen pas vdekjes, sepse Ai që është i aftë të ngjallë tokën e vdekur, është i aftë të ngjallë edhe njerëzit.
2. Vlerësimi i begatisë së ujit dhe i rëndësisë së tij në jetën e të gjitha krijesave, gjë që e bën njeriun të jetë mirënjohës ndaj Zotit të tij.
3. Nxitja për të menduar në krijimin e Allahut dhe në mënyrën se si Ai kujdeset për krijesat e Tij, gjë që e rrit besimin dhe e afron robin me Zotin e tij.
4. Mëshira e Allahut përfshin të gjitha krijesat – njerëzit dhe kafshët – dhe kjo tregon bujarinë e Tij të pakufishme, gjë që e bën njeriun të ndjejë dashuri për Zotin e tij dhe t'i bindet Atij.