Sura Al-Furqan — Aya 49

Maana ya Maneno:

• Baladatan maitan: Nchi kavu iliyokufa, isiyo na mimea wala majani.
• An'aaman: Wanyama wa kufugwa kama ngamia, ng'ombe, kondoo na mbuzi.
• Anasiyya: Wingi wa neno "Insiiy" linalomaanisha binadamu (watu).

Tafsiri ya Aya:

Mwenyezi Mungu ndiye anayepeleka upepo unaobeba mawingu, na kuyateremsha kutoka mbinguni maji yaliyotakasika. Lengo la kuyateremsha maji hayo ni kufufua nchi iliyokufa, kavu, isiyo na mimea, kwa kuotesha humo kila aina ya mimea na kuisambaza kijani kibichi. Pia kwa maji hayo tunawanywesha wanyama wa kufugwa ambao tuliwakhuluku, na pia wanadamu wengi. Mwenyezi Mungu alitanguliza kutaja nchi kavu kabla ya wanyama na wanadamu kwa sababu uhai wa nchi ndio chanzo cha uhai wa wanyama na wanadamu; maana wote wanategemea mimea inayoota kwa maji hayo.

Faida Zinazotokana na Aya:

• Aya hii inatuonesha uweza wa Mwenyezi Mungu katika kufufua nchi iliyokufa kwa maji, na hii ni dalili ya uweza wake wa kufufua wafu Siku ya Kiyama. Kama anavyoweza kuihuisha nchi kavu, bila shaka anaweza kuwahuisha wafu.
• Inatufundisha kuthamini neema ya maji, kwani ni chanzo cha uhai wa viumbe vyote. Tunapaswa kumshukuru Mwenyezi Mungu kwa neema hii kubwa na kuitumia kwa njia inayomridhia.
• Aya inaonyesha huruma ya Mwenyezi Mungu kwa viumbe vyake, kwani huwapa maji wanyama na wanadamu bila kujali aina zao, na hii inatufundisha kuwahurumia wanyama na kuwatunza kwa wema.
• Inatuhimiza kutafakari katika uumbaji wa Mwenyezi Mungu na kujifunza kutokana na mfumo wa asili, kwamba kama nchi kavu inafufuliwa kwa maji, basi mioyo migumu inaweza kufufuliwa kwa mafundisho ya Qur'ani na hekima.