சூரா அல்-ஃபுர்கான் — வசனம் 49

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• بَلْدَةً مَّيْتًا: வறண்ட, தாவரங்கள் எதுவும் இல்லாத பூமி.
• أَنْعَامًا: ஒட்டகை, மாடு, ஆடு, செம்மறி ஆடு போன்ற கால்நடைகள்.
• أَنَاسِيَّ: "إنسي" என்பதன் பன்மை. அதாவது மனிதர்கள்.

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், அல்லாஹ் தன் மாபெரும் அருளை நினைவூட்டுகிறான். அவனே காற்றுகளை அனுப்பி மேகங்களைச் சுமந்து வரச் செய்கிறான். பின்னர் வானத்திலிருந்து தூய்மையான மழைநீரை இறக்குகிறான். இந்த நீரை இறக்கியதன் நோக்கங்களில் ஒன்று, வறண்டு கிடக்கும் பூமியை உயிர்ப்பிப்பதாகும். எந்த தாவரமும் இல்லாத பாழடைந்த நிலத்தில், இந்த மழைநீரின் மூலம் பல்வேறு வகையான பயிர்களையும், பசுமையான தாவரங்களையும் முளைப்பித்து அப்பகுதியை உயிர்ப்பிக்கிறான்.

இரண்டாவதாக, இந்த மழைநீரைக் கொண்டு, தான் படைத்த ஏராளமான கால்நடைகளுக்கும், எண்ணற்ற மனிதர்களுக்கும் குடிநீர் வழங்குகிறான். இங்கு முதலில் பூமியின் உயிர்ப்பு குறிப்பிடப்பட்டு, பின்னர் மனிதர்கள் மற்றும் விலங்குகளின் தாகம் தீர்ப்பது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில், பூமியில் தாவரங்கள் முளைத்தால்தான் மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் உணவு கிடைக்கும். பூமியின் உயிர்ப்பே அவற்றின் வாழ்வுக்கு அடிப்படையாகும்.

பயன்கள்:

1. மழைநீரின் மூலம் அல்லாஹ் வறண்ட பூமியை உயிர்ப்பிப்பது போல, அவன் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் இதயங்களையும் ஈமான் மற்றும் நல்லறங்களால் உயிர்ப்பிக்கிறான். இது நமக்கு நம்பிக்கையைத் தருகிறது.
2. இந்த வசனம் அல்லாஹ்வின் பேரருளை நினைவூட்டுகிறது. நாம் அருந்தும் ஒவ்வொரு துளி தண்ணீரும், உண்ணும் ஒவ்வொரு உணவும் அவனுடைய கருணையின் வெளிப்பாடே. இது நன்றி செலுத்தும் உணர்வை நம் இதயங்களில் வளர்க்கிறது.
3. இயற்கையின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகள் உள்ளன. மழை, தாவரங்கள், கால்நடைகள் என அனைத்தும் அவனுடைய ஞானத்தையும் சக்தியையும் பறைசாற்றுகின்றன. இதை உணரும்போது நம் ஈமான் வலுப்பெறுகிறது.
4. பூமியின் உயிர்ப்பு மனிதர்கள் மற்றும் விலங்குகளின் வாழ்வுக்கு அடிப்படை என்பதால், இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பதும், சூழலை சீராக வைத்திருப்பதும் இஸ்லாமியக் கடமையாகிறது. இது நமக்கு பொறுப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.