Аль-Фуркан сүрәсе — Аять 57

Сүзләр аңлатмасы:

• «әҗр» — хак, түләү, бүләк.
• «сәбил» — юл, сукмак.

Аять тәфсире:

Әйт, ий Мухәммәд, кешеләргә: «Мин сездән Аллаһның вәхиен, Коръәнне ирештерү өчен бернинди хак, түләү сорамыйм. Минем сезгә дәгъвәтем өчен сезнең малларыгызга ихтыяҗым юк. Ләкин кем үз ихтыяры белән Раббысына таба юл тотарга тели, ул изгелек юлына кереп, Аллаһ ризалыгы өчен мал биреп, хәйер-сәдака кылсын. Мин аны моңа мәҗбүр итмим, бәлки ул үзе өчен хәерле булган эшне кыла. Бу — аның үз файдасына, чөнки Аллаһ ризалыгы өчен сарыф ителгән мал аның өчен мәңгелек әҗер булып калачак».

Аятьтән алынган файдалар:

• Пәйгамбәрләрнең эше — ихлас күңелдән генә Аллаһ өчен булуы, алар дөнья малыннан азат булулары. Бу — аларның дәгъвәтенең дөреслегенә иң зур дәлил.
• Ислам динендә кешеләрне иманга мәҗбүрләү юк; һәркем үз ихтыяры белән хак юлны сайларга тиеш.
• Мал-мөлкәтне Аллаһ юлында тоту — кешене Раббысына якынайта торган изге гамәл, һәм бу эш кешегә үзенә генә файда китерә.
• Дин өйрәтүчеләргә, гыйлем таратучыларга хак түләү түгел, ә ихлас ният белән Аллаһ ризалыгы өчен эш итү — мөһим сыйфат.