Surat Al-Furqan — Ayat 64

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَبِيتُونَ (yabîtûn): padha nginep ing wayah bengi, tegesé padha nglakoni ibadah ing wayah bengi.
• سُجَّدًا (sujjadan): padha sujud, yaiku sikap andhap asor ngabekti marang Allah.
• قِيَامًا (qiyâman): padha ngadeg, yaiku ngadeg nalika sholat.

2) Tegesing ayat:

Ayat iki nyritakake babagan sipat-sipate wong-wong mukmin kang sejati, yaiku wong-wong kang padha nglakoni sholat ing wayah bengi kanthi ikhlas mung kanggo Allah. Padha nginep ing wayah bengi kanthi kahanan sujud ing bathuk lan ngadeg ing sikil, padha sholat marang Allah. Wong-wong iki ora mung sholat wajib, nanging uga padha sregep nglakoni sholat sunnah ing wayah bengi, kayata tahajjud lan liya-liyane. Ibadah ing wayah bengi iki diutamakake amarga luwih adoh saka sifat riya' utawa pamer marang wong liya, amarga ing wayah bengi ora ana wong liya kang ndeleng kajaba mung Allah.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Sholat ing wayah bengi iku tandha-tandhane wong mukmin kang bener-bener cedhak marang Allah.
• Ibadah ing wayah bengi luwih gampang dijaga saka sifat riya' amarga ora ana wong liya kang ndeleng.
• Wong kang sregep sholat bengi bakal oleh pangapura lan pahala kang gedhe saka Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora mung nglakoni ibadah wajib, nanging uga nambah ibadah sunnah, utamane sholat bengi.
• Sholat iku sarana kanggo nyedhaki Allah, lan sujud iku sikap kang paling andhap asor ing ngarsane Allah.
• Wong kang tresna marang Allah bakal nggunakake wayah bengi kanggo ibadah, dudu mung kanggo turu.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak umate supaya sregep ibadah lan ora kesed.
• Kanthi nglakoni sholat bengi, ati dadi luwih tentrem lan urip dadi luwih berkah.