Surat Al-Furqan — Ayat 65

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• اصْرِفْ : tegesé "nyingkirake" utawa "ngilangake".
• غَرَامًا : tegesé "tetep lan ora bisa uwal", kaya wong sing duwe utang sing terus ngetutake sing duwe piutang nganti dibayar. Dadi, siksa neraka kuwi tetep nempel lan ora bisa diendhani.

1. Tafsiré ayat:

Para mukmin sing temen-temen ngibadah lan tansah ngabekti marang Allah, ora mung nglakoni ibadah kanthi awak, nanging uga ngerti yen awake dhewe kuwi ringkih lan butuh pitulungané Allah. Mula, ing saben dongane, dheweke padha ngucap: "Dhuh Pangeran kawula, mugi Panjenengan nyingkirake siksaning neraka Jahanam saking kawula." Dheweke ngerti menawa siksa neraka kuwi abot banget lan tetep nempel marang sapa waé sing wis ditetepake nampa siksa, ora bisa uwal utawa dilirwakake. Neraka kuwi panggonan sing ala banget kanggo manggon lan nginep. Dadi, para mukmin kuwi sanajan wis temen ngibadah, tetep wae wedi lan ora sombong, padha nyuwun pangayoman marang Allah supaya ora kecemplung ing siksa neraka.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ngibadah kuwi ora ateges wis aman saka siksa; kudu tetep wedi lan tawadhu' marang Allah.
• Donga kuwi senjata utama wong mukmin, mula aja lali tansah nyuwun perlindungan marang Allah, utamane saka siksa neraka.
• Neraka kuwi panggonan sing ala banget, mula kudu diadohi kanthi nindakake kabecikan lan ninggalake larangan.
• Ayat iki mulangake supaya ora sombong karo amal, amarga kabeh kuwi mung saka kanugrahané Allah.
• Kanthi ngerti abote siksa neraka, ati dadi tambah wedi lan tambah semangat ngibadah, sarta tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an sing wis nuntun marang dalan slamet.