සූරා අල්-ෆුර්කාන් — ආයාත් 64

වචනාර්ථ:

• يَبِيتُونَ – රාත්‍රිය ගත කරති (නිදාගැනීම වෙනුවට අවදිව සිටිති)
• سُجَّدًا – සුජූද් (සිරස බිම තබා නමස්කාර කිරීම) කරමින්
• قِيَامًا – නැගී සිටිමින් (කියාම් තත්ත්වයේ)

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙහි අල්ලාහ් තආලා තම විශ්වාසවන්ත ගැතියන්ගේ උතුම් ගුණාංගයක් විස්තර කරයි. ඔවුහු රාත්‍රිය ගත කරන්නේ තම ස්වාමිවරයාට සුජූද් කරමින් සහ නැගී සිට නමස්කාර කරමිනි. එනම්, ඔවුහු රාත්‍රී කාලයේදී නින්දට වඩා නමස්කාරයට ප්‍රමුඛත්වය දෙති. ඔවුන්ගේ නළල් බිම තබා සුජූද් කරමින් ද, පාද මත නැගී සිට කියාම් කරමින් ද අල්ලාහ්ට යටහත් වීම ප්‍රකාශ කරති.

රාත්‍රී කාලය විශේෂයෙන් සඳහන් කිරීමට හේතුව නම්, රාත්‍රියේදී සිදුකරන නමස්කාරය ප්‍රදර්ශනාත්මක බවින් (රියා) ඈත්ව ඇති බැවින් එය අවංකභාවයෙන් පිරිපුන් වීමයි. මිනිසුන්ගේ ඇස්වලින් සැඟවුණු මෙම නමස්කාරය අල්ලාහ්ට පමණක් අවංකව සිදුකරන බැවින් එය ඉතා උතුම් වේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. රාත්‍රී නමස්කාරය (තහජ්ජුද්) යනු අල්ලාහ්ට සමීප වීමට ඇති උතුම්ම මාර්ගයකි. එය අවංකභාවයේ සහ භක්තියේ ප්‍රතිමූර්තියකි.
2. සුජූද් සහ කියාම් යන දෙකම ඇතුළත් නමස්කාරයක් මගින් අල්ලාහ්ට ඇති යටහත් පහත්කම සහ ගෞරවය යන දෙකම ප්‍රකාශ වේ. සුජූදය යනු අතිශය යටහත්කමේ උච්චතම අවස්ථාව වන අතර, කියාම් යනු ගෞරවාන්විතව සිටීමයි.
3. රාත්‍රියේදී සිදුකරන නමස්කාරය ප්‍රදර්ශනාත්මක බවින් ඈත්ව ඇති නිසා එය අවංකභාවය වර්ධනය කිරීමට ඉතා උපකාරී වේ. මෙයින් අපට පෙනී යන්නේ අල්ලාහ් අපගේ රහස්‍ය ක්‍රියාවන් පවා දකින බවත්, ඒවාට විපාක දෙන බවත්ය.
4. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ ලෞකික සැප සම්පත් පමණක් නොව, පරලොව සාර්ථකත්වයද උදෙසා ක්‍රියා කළ යුතු බවයි. රාත්‍රියේ සුව නින්ද අත්හැර නමස්කාරයේ යෙදීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති අචල විශ්වාසය සහ පරලොව ජීවිතය කෙරෙහි ඇති බලවත් බලාපොරොත්තුවයි.
5. මුස්ලිම්වරයෙකුගේ ජීවිතයේ සාර්ථකත්වය රඳා පවතින්නේ අල්ලාහ් සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවයේ ශක්තිමත්භාවය මතය. රාත්‍රී නමස්කාරය එම සම්බන්ධතාවය ශක්තිමත් කිරීමට ඇති උතුම්ම මාධ්‍යයකි.