Suurah Al-Furqaan — Aayad 69

Macnada Erayada:

• يُضَاعَفْ: waa la labanlaabaa ama la badsadaa.
• الْعَذَابُ: cadaabta.
• يَخْلُدْ: waa uu joogaa waligii.
• مُهَانًا: isagoo dullaysan oo hoosaysan.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa cawaaqibka xun ee ku dhaca dadka ku kaca dambiyada waaweyn, sida shirkka, dilka ee xaq darrada ah, iyo sinada. Caddibaadda iyaga ah waxaa lagu tilmaamay inay noqon doonto mid labanlaab ah oo sii kordhaysa Maalinta Qiyaame, mana aha oo kaliya inay jirto, ee waxay ku sii jiri doonaan si joogto ah, iyagoo lagu hoosaysiinayo oo lagu dullaynayo. Caddibaaddaas waxay ku dhacaysaa qofkii sameeya dambiyadan waaweyn, gaar ahaan haddii uu ku sii socdo isagoon toobad keenin. Laakiin dadka toobadda keena oo run ahaantii u noqda Eebe, Ilaahay wuxuu u dhaafi doonaa dambigooda, wuxuuna u beddeli doonaa wanaag, maxaa yeelay Eebe waa dambi dhaaf badane, waa naxariis badane.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Aayaddan waxay ku digaysaa in dambiyada waaweyn ay leeyihiin cawaaqib daran, taasoo dadka ku baraarujinaysa inay ka fogaadaan waxa Eebe xarrimay.
2. Waxay muujinaysaa caddaaladda Eebe, maxaa yeelay wuxuu siinayaa qof kasta wixii uu ku mudan yahay.
3. Waxay ku bishaaraynaysaa dadka toobadda keena inay heli doonaan naxariista Eebe iyo dambi dhaafka, taasoo dadka ku dhiirigelinaysa inay ku soo noqdaan Eebe khalad kasta ka dib.
4. Waxay ku tusinaysaa in nolosha adduunyo ay tahay mid ku meel gaar ah, caddibaadda ama abaalmarinta dhabta ahna ay tahay Aakhiro, taasoo dadka ku xoojinaysa inay diyaar garoobaan Maalinta Qiyaame.