සූරා අල්-ෆුර්කාන් — ආයාත් 69

වදන්හි අර්ථ:

• يُضَاعَفْ: ගුණ කරනු ලැබේ, වැඩි කරනු ලැබේ.
• الْعَذَابُ: දඬුවම.
• يَخْلُدْ: සදාකාලිකව රැඳී සිටී.
• مُهَانًا: අවමානයට පත් වූවෙකු ලෙස, නින්දිත තත්ත්වයෙන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙහි දැක්වෙන්නේ යම් පුද්ගලයෙකු ඉහත සඳහන් කළ මහා පාප ක්රියාවන් (අල්ලාහ්ට අද්විතීය ආදේශකයෙකු තැබීම, අයුක්ති සහගත ලෙස මිනී මැරීම, අනාචාරයේ යෙදීම) සිදු කරන්නේ නම්, ඔහුට මෙලොවදී හෝ පරලොවදී දඬුවම් ලැබීම අනිවාර්ය වන බවයි. එහෙත් මෙම ආයාතයේ විශේෂ අවධාරණය වන්නේ එවැනි අයෙකුට පරලොවදී ලැබෙන දඬුවමේ බරපතලකමයි.

එනම්, මෙම මහා පාපයන් කළ අයෙකුට විනිශ්චය දිනයේදී දඬුවම ගුණ කරනු ලැබේ. එය එක් දඬුවමක් පමණක් නොව, බොහෝ ආකාරයේ වේදනාකාරී දඬුවම් එකට එකතු වී ඔහුට පහර දෙනු ඇත. තවද, ඔහු එම දඬුවමෙහි සදාකාලිකව රැඳී සිටින්නේ අතිශය අවමානයට හා නින්දාවට පත් වූ තත්ත්වයෙනි. එහිදී ඔහුට කිසිදු ගෞරවයක් හෝ උදව්වක් නොලැබෙනු ඇත.

කෙසේ වෙතත්, මෙම ආයාතයේ අවසාන කොටසෙහි (ඊළඟ ආයාතවල) අල්ලාහ් තම දයාවෙන් මඟ පෙන්වන අන්දමට, මෙම පාපයන් කොට පසුතැවිලි වී (තව්බා) යහපත් ක්රියා කරන්නන්ට අල්ලාහ් තම සමාව හා දයාව ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වී ඇත. එබැවින් මෙම දරුණු දඬුවම පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම නොතකා, අල්ලාහ්ගේ දයාව කෙරෙහි බලාපොරොත්තු තබා යහපත් මාර්ගයට හැරීමට ඉඩ ඇත.

පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉතා බරපතල වන අතර, එය වළක්වා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම ඥානවන්ත ක්රියාවකි.
2. මෙලොව ජීවිතයේදී අපට ලැබෙන කුඩා දඬුවම් හෝ අපහසුතාවයන්, පරලොව දඬුවමට සාපේක්ෂව ඉතා සුළු බව අවබෝධ කර ගත යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ දයාව අතිමහත් බැවින්, ඕනෑම පාපයකින් පසුව පසුතැවිලි වී යහපත් මාර්ගයට හැරීමට කිසිදා ප්රමාද නොවිය යුතුය.
4. සැබෑ ගෞරවය හා උසස් බව ඇත්තේ අල්ලාහ්ට කීකරු වීමෙන් බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ.