ซูเราะฮฺ อัล-ฟุรกอน — อายะฮฺ 7

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• مَالِ هَذَا الرَّسُولِ – เกิดอะไรขึ้นกับศาสนทูตคนนี้? หรือ “ทำไมเขาจึงเป็นเช่นนี้?”
• يَأْكُلُ الطَّعَامَ – กินอาหาร (เหมือนมนุษย์ทั่วไป)
• يَمْشِي فِي الْأَسْوَاقِ – เดินไปมาในตลาด เพื่อแสวงหาปัจจัยยังชีพ
• لَوْلَا – ไฉนเล่า / ทำไมไม่
• نَذِيرًا – ผู้ตักเตือน (ผู้ประกาศเตือนให้เกรงกลัวต่อการลงโทษของอัลลอฮ์)

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจากหมู่ชนกุเรชกล่าวด้วยความเยาะเย้ยและคัดค้านว่า “เกิดอะไรขึ้นกับชายคนนี้ที่อ้างตัวว่าเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์? ทำไมเขาจึงกินอาหารเหมือนกับพวกเรา และเดินไปมาในตลาดเพื่อแสวงหาปัจจัยยังชีพเหมือนกับพวกเราทั่วไป? หากเขาเป็นศาสนทูตจริง ทำไมอัลลอฮ์จึงไม่ส่งมะลัก (ทูตสวรรค์) ลงมาพร้อมกับเขา เพื่อเป็นผู้ตักเตือนร่วมกับเขา และยืนยันความจริงของเขา?”

พวกเขาปฏิเสธที่จะยอมรับว่าศาสนทูตจะเป็นมนุษย์ธรรมดาที่กินและเดินเหมือนคนทั่วไป โดยเข้าใจผิดคิดว่าการเป็นศาสนทูตจะต้องมาพร้อมกับความแปลกแยกจากวิถีชีวิตมนุษย์ ทั้งที่แท้จริงแล้ว การที่ท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) กินอาหารและเดินในตลาดนั้นมิได้ขัดต่อการเป็นศาสนทูตแต่อย่างใด เพราะท่านเป็นมนุษย์ที่อัลลอฮ์ทรงเลือกสรรให้มานำทางมนุษย์ด้วยวิถีชีวิตที่พวกเขาเข้าใจและสามารถปฏิบัติตามได้

บทเรียนและคุณประโยชน์ที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อมนุษย์ – การที่อัลลอฮ์ทรงส่งศาสนทูตที่เป็นมนุษย์ธรรมดามิใช่ข้อบกพร่อง แต่คือความเมตตาอันยิ่งใหญ่ เพราะหากทูตสวรรค์ลงมา มนุษย์ก็ไม่อาจเรียนรู้และปฏิบัติตามได้อย่างเต็มที่ การส่งมนุษย์ด้วยกันเองจึงเป็นการเอื้อเฟื้อให้เราได้เห็นแบบอย่างการใช้ชีวิตจริงในทุกด้าน
2. ความเรียบง่ายของท่านนบี – ท่านนบีมุฮัมมัดแม้จะเป็นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงยกย่องสูงสุด แต่ท่านก็ยังดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย กินอาหาร เดินในตลาด และใช้ชีวิตปะปนกับผู้คน มิได้ถือตัวหรือแยกตนออกจากสังคม นี่คือแบบอย่างอันงดงามที่เราควรนำไปปฏิบัติในการใช้ชีวิตประจำวัน
3. การตอบโต้ข้อกล่าวหาด้วยหลักฐานที่ชัดเจน – อัลกุรอานได้ตอบข้อกังขาของพวกปฏิเสธศรัทธาอย่างมีเหตุผล แสดงให้เห็นว่าความเป็นมนุษย์ของศาสนทูตมิได้ลดทอนความยิ่งใหญ่ของสารที่ท่านนำมา แต่กลับทำให้สารนั้นเข้าถึงหัวใจของผู้คนได้ง่ายขึ้น
4. ความอดทนต่อคำเยาะเย้ย – ท่านนบีต้องเผชิญกับการเยาะเย้ยและคำพูดที่เจ็บแสบจากผู้ปฏิเสธ แต่ท่านก็อดทนและยังคงปฏิบัติภารกิจต่อไป นี่คือบทเรียนอันล้ำค่าสำหรับเราในการอดทนต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ที่ไม่เป็นธรรมในหนทางแห่งความดี
5. การมองคุณค่าที่แท้จริง – อายะฮ์นี้สอนให้เรามองที่แก่นแท้ของศาสนทูตคือสารที่ท่านนำมา มิใช่มองที่รูปลักษณ์ภายนอก เช่นเดียวกับการประเมินค่าคน เราควรพิจารณาที่คุณธรรมและการกระทำ มิใช่เพียงสถานะทางสังคมหรือรูปลักษณ์ภายนอก