Аш-Шуара сүрәсе — Аять 145

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әҗер — әҗер-хак, бүләк, түләү.
• раббәл-галәмин — бөтен галәмнәрнең, барлык мәхлукларның Раббысы.

Аять тәфсире:

Сәлих галәйһиссәлам үз кавеменә әйтә: "Мин сезне Аллаһ ґәзабыннан куркытыр өчен һәм Аңа гына гыйбадәт кылырга өндәр өчен җибәрелгән рәсүлмен. Мин сезне туры юлга чакырам, ә сезгә бу дәгъвәтем, үгет-нәсыйхәтем өчен бернинди дә түләү, бүләк сорамыйм. Минем әҗер-хакым — бары тик галәмнәрнең Раббысы Аллаһуда гына. Ул минем эшемне белә һәм миңа хак бирер. Мин сездән дөнья малын яки башка берәр нәрсәне теләмимен, мин сезнең файдагыз өчен генә эшлим".

Бу аятьтә Сәлих пәйгамбәр үзенең пәйгамбәрлек эшендә ике мөһим сыйфатын ачыклый: беренчедән, ул үз дәгъваты өчен бернинди дөньяви әҗер сорамый; икенчедән, аның бөтен өмете һәм ышанычы бары тик Аллаһуга — бөтен галәмнәрнең Раббысына бәйләнгән. Бу — һәр пәйгамбәрнең, һәр дин әһеленең төп сыйфаты.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дин эшендә ихласлык — иң мөһим шарт: кеше Аллаһ юлына чакырганда дөнья малыннан, шәхси файдадан азат булырга тиеш.
• Пәйгамбәрләрнең эше — бушлай, ихлас күңелдән башкарылган эш; бу аларның дөреслегенә иң зур дәлил.
• Мөселман кешесе һәр эшендә әҗерне Аллаһудан гына көтәргә тиеш, кешеләрдән түгел.
• Бу аять безгә өйрәтә: чын дин әһеле — ул кешеләрдән бернәрсә дә сорамый, киресенчә, үзенең белеме һәм көче белән кешеләргә ярдәм итәргә ашкына.