شعراء سۈرىسى — ئايەت 145

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• أَجْرٍ (ئەجر): مەدەت، ھەق، ياردەم پۇلى. بۇ يەردە پەيغەمبەرلەرنىڭ ئۈممەتلىرىدىن دەۋەت قىلغانلىقى ئۈچۈن تەلەپ قىلىدىغان مەدەت-ھەقىنى كۆرسىتىدۇ.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (رەببىل ئالەمىين): بارلىق مەخلۇقاتلارنىڭ پەرۋەردىگارى، يەنى ئاللاھ تائالا.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت شۇنىڭدىن ئىبارەتتەكى، پەيغەمبەرلەر ئۆز قەۋملىرىگە ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىنى يەتكۈزگەندە، ئۇلاردىن ھېچقانداق مەدەت ياكى ھەق تەلەپ قىلمايدۇ. ئۇلارنىڭ دەۋىتى پۈتۈنلەي ئاللاھ ئۈچۈن بولۇپ، ئەجىر-مۇكاپاتى پەقەت بارلىق مەخلۇقاتلارنىڭ پەرۋەردىگارى بولغان ئاللاھنىڭ ئۈستىدىدۇر. پەيغەمبەرلەر ئۆز قەۋملىرىگە نەسىھەت قىلىش، ھەقىقەتنى كۆرسىتىش ۋە ئۇلارنى توغرا يولغا باشلاش ئۈچۈن ھېچقانداق ماددىي مەنپەئەت ياكى دۇنيالىق مۇكاپات كۈتمەيدۇ. ئۇلارنىڭ بىردىنبىر مەقسىتى ئاللاھنىڭ رازىلىقىغا ئېرىشىش ۋە ئىنسانلارنىڭ ھىدايەت تېپىشىدۇر. بۇ ئايەت پەيغەمبەرلەرنىڭ ئەخلاقىي ئۈلگىسىنى ۋە ئۇلارنىڭ دەۋەتتىكى سەمىمىيىتىنى نامايان قىلىدۇ. ئۇلار ھەر قانداق شارائىتتا پەقەت ئاللاھقا تايىنىدۇ ۋە ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئۈمىد باغلايدۇ.

3) دەۋەت ئۇسلۇبىدىكى چۈشەنچە:

ئەزىز قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقىي دەۋەتچى ۋە ئىلىم ئۆگەتكۈچى ھېچقانداق ماددىي مەنپەئەت كۈتمەستىن، پەقەت ئاللاھنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن خىزمەت قىلىشى كېرەك. پەيغەمبەرلەرنىڭ بۇ ئۈلگىسى بىز ئۈچۈن ئەڭ ياخشى ئۆرنەكتۇر. ئەگەر بىز ئىسلامغا دەۋەت قىلساق ياكى ياخشىلىقنى تەشەببۇس قىلساق، بۇنى پەقەت ئاللاھنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا ھەر بىر ياخشى ئەمەلىمىزنىڭ ئەجىرىنى بېرىدۇ ۋە بىزنى ئۇنىڭ رەھمىتىدىن مەھرۇم قويمايدۇ. كېلىڭلار، بىز ھەممىمىز پەيغەمبەرلەرنىڭ بۇ سەمىمىي ئۈلگىسىنى ئۆزىمىزگە ئىبرەت قىلىپ، ئاللاھنىڭ يولىدا خالىس خىزمەت قىلايلى ۋە ئۇنىڭ رازىلىقىنى ئۈمىد قىلايلى. ئاللاھ بىزنى ھەقىقىي مۇخلەس بەندىلىرىدىن قىلسۇن!