سوره شعرا — آیه 145

معانی کلمات:

• «أَسْأَلُكُمْ»: از شما درخواست نمی‌کنم.
• «أَجْرٍ»: پاداش و مزد.
• «إِنْ»: در اینجا به معنای «نیست» (نفی) است.
• «أَجْرِیَ»: پاداش من.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، این سخنِ حضرت صالح (علیه السلام) به قومش است که به آنان فرمود: من در برابر این دعوت و رسالتی که به شما ابلاغ می‌کنم، هیچ پاداش و مزدی از شما نمی‌خواهم. من برای هدایت شما هیچ انتظار مادی و دنیوی ندارم و اجر و پاداش من تنها بر عهده پروردگار جهانیان است. اوست که به اعمال نیک پاداش می‌دهد و جزای من را کامل خواهد داد. این سخن نشان می‌دهد که پیامبران الهی هرگز برای دنیا و مال مردم دعوت نمی‌کنند، بلکه تنها برای رضایت خدا و هدایت بندگان تلاش می‌کنند و اعتماد کامل آنان به خداست که روزی‌دهنده و پاداش‌دهنده است.

فواید و درس‌های آیه:

1. اخلاص در دعوت: پیامبران الهی الگوی کامل اخلاص هستند؛ آنان هرگز در برابر هدایت مردم چشم‌داشتی به مال و منال دنیوی ندارند و این درس بزرگی برای همه مبلغان دین است که دعوتشان تنها برای خدا باشد.
2. اعتماد به خدا: انسان مؤمن باید پاداش و نتیجه کارهایش را تنها از خدا بخواهد، نه از مردم؛ زیرا خداوند بهترین پاداش‌دهنده است و هیچ عملی را بی‌پاداش نمی‌گذارد.
3. آزادی دعوت از هرگونه وابستگی: وقتی دعوت‌کننده به خدا چشم‌داشت داشته باشد، سخنش نافذتر و تأثیرگذارتر است و مردم با اطمینان بیشتری به او اعتماد می‌کنند.
4. این آیه به ما می‌آموزد که در هر کار خیری، نیت خود را خالص کنیم و از هرگونه چشمداشت دنیوی بپرهیزیم تا عمل ما در نزد خداوند ارزشمند باشد و او پاداش کامل عطا فرماید.