سوره شعراء — آيت 145

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• أَجْرٍ: بدلو، مزدوري، اجر.
• إِنْ: ناهي، نه آهي (هتي نفيءَ جي معنيٰ ۾).
• أَجْرِيَ: منهنجو اجر، منهنجو بدلو.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ: سڀني جهانن جو پالڻهار، يعني الله تعاليٰ.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت حضرت صالح عليه السلام جي زبان مان آهي، جيڪي پنهنجي قوم ثمود ڏانهن موڪليل نبي هئا. هو پنهنجي قوم کي ٿو چئي ته آءٌ اوھان کان پنهنجي تبليغ ۽ نصيحت جو ڪو به بدلو يا مزدوري نٿو گهران. منهنجو اجر ۽ بدلو صرف الله تعاليٰ جي ذات تي آهي، جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار ۽ رب آهي. يعني آءٌ اوھان کي رڳو الله جي رضا ۽ خوشنودي لاءِ سڏي رهيو آهيان، ڪنهن دنياوي مفاد يا مال ۽ دولت جي لالچ ۾ نه آهيان. اهڙي طرح هر نبي ۽ رسول پنهنجي قوم کي اهو ئي ٿو چئي ته اسان اوھان کان ڪو به معاوضو نٿا گهرون، اسان جو اجر صرف الله وٽ آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• هي آيت ٻڌائي ٿي ته سچي داعي ۽ مبلغ جو مقصد صرف الله جي رضا هوندي آهي، نه دنياوي مفاد.
• انبيائن جي پاڪيزه ۽ بي غرض تبليغ جو ثبوت ملي ٿو، جو اهي پنهنجي قوم کان ڪو به بدلو نه ٿي گهريا.
• اهو سبق ملي ٿو ته جيڪو به دين جي خدمت ڪري، تنهن کي گهرجي ته ان جو اجر صرف الله کان گهري، نه ماڻهن کان.
• الله تعاليٰ تي توڪل ۽ ڀروسو رکڻ جي ترغيب ملي ٿي، ڇاڪاڻ ته سڀني جهانن جو رب ئي بهترين اجر ڏيندڙ آهي.
• هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته اسلام جي دعوت ۾ خلوص ۽ نيڪ نيت ئي اصل سرمايو آهي، جيڪو انسان کي الله جي ويجهو ڪري ٿو.