Surat Asy-Syu'ara — Ayat 145

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَجْرٍ (ajrin): pituwas utawa opah.
• أَسْأَلُكُمْ (as'alukum): aku njaluk marang kowé kabèh.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (rabbil 'ālamīn): Gusti kang nguwasani sakabèhing alam.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Nabi Shalih 'alaihissalam ngandhakaké marang kaumé yèn dhèwèké ora njaluk pituwas apa-apa marang kaumé awit saka dakwah lan piwulang kang digawa. Dhèwèké mung ngajak kaumé supaya padha wedi marang siksa Allah lan nyembah marang Allah piyambak. Kabèh pengorbanan lan usaha kang ditindakaké dening Nabi Shalih iku mung kanggo ngayahi tugas saka Allah, dudu kanggo golèk bandha, pangalem, utawa pituwas saka manungsa. Pituwasé mung saka Allah, Gusti kang nguwasani sakabèhing alam, kang bakal paring piwales marang saben wong kang temen-temen ngayahi kersané.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Dakwah lan ngajar agama iku kudu dilakoni kanthi ikhlas mung kanggo ngupaya ridhané Allah, ora kanggo golèk pituwas utawa pangalem saka manungsa.
• Wong kang temen-temen ngayahi kersané Allah bakal diparingi piwales kang paling becik dening Allah, Gusti kang nguwasani sakabèhing alam.
• Ikhlas iku dadi dhasar kanggo nampa pahala saka Allah, lan dadi tuladha kang becik kanggo saben mukmin.
• Ayat iki mulangaké yèn panggawé becik kang dilakoni kanthi ikhlas bakal nuwuhaké katentreman lan berkah saka Allah.