Surat Asy-Syu'ara — Ayat 164

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَجْرٍ (ajrin): upah, piwales, utawa opah.
• أَسْأَلُكُمْ (as'alukum): aku njaluk marang kowé kabèh.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (rabbil 'ālamīn): Pangerané sakabèhing alam, yaiku Allah kang nguwasani lan ngopeni kabèh makhluk.

2) Tegesing ayat:

Nabi Lut a.s. ngandhakaké marang kaumé, "Aku ora njaluk upah utawa piwales apa-apa marang kowé kabèh jalaran saka dakwah lan piwulang kang dakwènèhaké. Upahku iku mung saka Allah, Pangerané sakabèhing alam. Ora ana liya kang mènèhi piwales kajaba mung Panjenengané."

Dadi, Nabi Lut a.s. iku ngajak kaumé supaya padha manut lan ngabekti marang Allah. Nanging panjenengané ora njaluk imbalan donya apa-apa saka kaumé, ora njaluk bandha, ora njaluk kalungguhan, lan ora njaluk apa-apa kang sipaté kadonyan. Kabèh iku dilakoni mung jalaran ngabekti marang Allah lan ngarep-arep piwales saka Panjenengané.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Para juru dakwah lan wong kang ngajak marang kabecikan iku kudu ikhlas, ora ngarep-arep imbalan saka manungsa, nanging mung ngarep-arep piwales saka Allah.
• Dakwah iku ora kanggo golèk bandha utawa kamulyan donya, nanging kanggo ngabekti marang Allah lan nulungi manungsa supaya padha nemu dalan kang bener.
• Wong kang ikhlas ing lakuné bakal diparingi piwales kang luwih apik déning Allah, Pangerané sakabèhing alam.
• Ayat iki mulangaké marang kita supaya ora ngetung-etung apa kang bakal ditampa saka manungsa nalika nindakaké kabecikan, nanging cukup ngandel marang Allah kang bakal mènèhi piwales.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih seneng lan tresna marang Islam, amarga Islam mulangaké keikhlasan lan ora ngebot-eboti wong liya kanthi panjaluk imbalan.