Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 164

Macnada Erayada:

• أَجْرٍ: Abaalmarin ama ujuuro.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ: Eebaha abuura dhammaan dhulka iyo samooyinka iyo waxa ku dhex jira.

Tafsiirka:

Nabi Luud (CS) wuxuu qoomkiisii ku yidhi: "Waxaan idinka weydiisan maayo abaalmarin ama ujuuro ku saabsan waxa aan idinku wacayo ee hanuunka iyo toosnaanta. Abaalmarintayda waxaa iga haya Eebaha kaligiis ah, ee abuuray dhammaan caalamka. Anigu waxaan u adeegayaa Eebe oo keliya, mana rabo wax faa'iido oo adduunyo ah oo idinka yimaada. Waxaan doonayaa inaan idin hanuuniyo oo idinka badbaadiyo cadaabka Eebe, waana arrin uun Eebe u sugnaatay inuu i abaal mariyo, ma aha idinka."

Nabi Luud (CS) wuxuu la mid yahay dhammaan nabiyada kale ee Eebe soo diray, waxayna ugu yeedhi jireen qoomkooda iyagoo aan weydiisanayn wax abaalmarin ah, waxayna ku rajeen jireen abaalmarinta Eebe oo keliya.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

• Da'wada Islaamka waa da'wo saafi ah oo loogu talagalay raalli ahaanshaha Eebe, ma aha in lagu raadsado faa'iido adduunyo.
• Nadiifinta niyadda ee da'wada iyo dhammaan camalka waa asaaska lagu helo raalli ahaanshaha Eebe.
• Nabiyada iyo rasuuladu waxay ahaayeen kuwa ugu fiican ee dadka u rajeeya hanuunka, iyagoon ka raadin wax faa'iido ah.
• Abaalmarinta runta waxay Eebe u sugnaatay oo keliya, wuxuuna siinayaa addoommadiisa toosan.