Surat Asy-Syu'ara — Ayat 163

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَاتَّقُوا (fa-t-taqū): Padha padha ngati-ati lan wedi marang Allah, yaiku nindakake dhawuhe lan nyingkiri larangane.
• اللَّهَ (Allāh): Allah, Gusti Kang Maha Kuwasa.
• وَأَطِيعُونِ (wa aṭī'ūn): Lan padha manuta marang aku (Nabi Lut) ing bab apa kang dak dhawuhake lan dak larang.

1. Tafsir Ayat:

Ayat iki isine dhawuhe Nabi Lut marang kaumé. Dhèwèké ngandika: "Padha wedi lan ngati-atia marang Allah, aja padha mbangkang marang dhawuhe. Lan padha manuta marang aku ing bab apa kang dak dhawuhake lan dak larang, amarga aku iki utusané Allah kang dipercaya kanggo ngaturake wahyu marang kowé kabèh."

Nabi Lut ngajak kaumé supaya padha taqwa marang Allah, yaiku nglakoni kabèh dhawuhe lan nyingkiri kabèh larangane. Saliyané iku, dhèwèké uga ngajak supaya padha manut marang dhèwèké minangka rasul, amarga dhèwèké ora njaluk upah utawa imbalan apa-apa saka dakwahé. Kabèh pahala lan ganjaran mung saka Allah, Gusti Kang Ngatur kabèh alam.

Dadi, ayat iki ngandhani menawa taqwa marang Allah lan manut marang rasul iku dadi kunci keslametan lan kabegjan. Kaum Nabi Lut diajak supaya ninggalake tumindak ala lan manut marang pituduhé rasul, supaya ora kena azabé Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Taqwa marang Allah iku wajib kanggo saben mukmin, yaiku nindakake dhawuhe lan nyingkiri larangane.
• Manut marang rasul iku bagéyan saka taqwa, amarga rasul iku kang ngaturake pituduh saka Allah.
• Dakwah para nabi iku tulus, ora njaluk imbalan saka manungsa, mung ngarep-arep ridhané Allah.
• Wong kang taqwa lan manut marang rasul bakal éntuk kabegjan ing donya lan akhirat.
• Ayat iki ngélingake supaya kita tansah ngati-ati lan ora mbangkang marang dhawuhe Allah lan rasulé, supaya ora kena azab kaya kaum Nabi Lut.
• Iki nuduhake menawa Islam iku agama kang gampang lan kebak berkah, amarga mung ngajak marang kabecikan lan keslametan.